เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 17
ตอนที่ 17 สั่งสอนนางกำนัล (2)
“ได้ งั้นข้าจะยกจวนที่ถนนทิศใต้ให้เจ้าแล้วกัน จวนนั่นอยู่ไม่ไกลจากบ้านแม่ทัพน่าหลานนัก”
เฟิงเทียนอวี้เงียบไปครู่หนึ่งก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า
“แต่ที่เมื่อก่อนพวกแม่ทัพน่าหลานขัดขวางเจ้าไม่ให้ใกล้ชิดกับหรงกุ้ยเฟย เพราะพวกเขาหวังดีกับเจ้า ต่อไปเจ้าอย่าได้บาดหมางกับพวกเขาอีกเลย ถึงอย่างไร...พวกเขาก็เป็นคนในตระกูลของแม่เจ้า”
เฟิงหรูชิงหลุบตาลง
น่าหลานเยียนแม่ของนางเป็นคุณหนูของบ้านสกุลน่าหลาน หลังจากแม่นางลาโลกนี้ไป แม่ทัพน่าหลานผู้เป็นท่านลุงของนางดีกับนางเป็นอย่างมาก แต่นางกลับถูกหรงกุ้ยเฟยปั่นหัว ไม่เพียงไม่สนใจการห้ามปรามจากแม่ทัพน่าหลาน ซ้ำร้ายนางยังยกป้ายเลือดเหล็กให้หรงกุ้ยเฟยไป
แถมยังชอบสมคบกับเฟิงหรูซวงมารังแกท่านลุงเป็นประจำ
เมื่อคิดถึงเรื่องต่างๆ ที่องค์หญิงคนเดิมทำไว้ในสมัยก่อน เฟิงหรูชิงรู้สึกปวดหัวจนพูดอะไรไม่ออก
“เสด็จพ่อวางพระทัยเถิดเพคะ หม่อมฉันจะไม่ก่อเรื่องบาดหมางใจกับพวกท่านลุงอีกเพคะ”
เฟิงหรูชิงคนเดิมช่างโง่เขลา ใครดีกับนาง ใครหลอกใช้นาง นางแยกแยะไม่ออก แถมยังทำให้บรรดาญาติของนางต้องเสียใจ
แต่...พูดถึงเรื่องป้ายเลือดเหล็ก ของชิ้นนี้...นางต้องเอากลับคืนมาให้ได้!
“เจ้าคิดได้แบบนี้ พ่อก็สบายใจ” เฟิงเทียนอวี้ยิ้ม “แต่ว่าก่อนนี้ข้ารู้สึกประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงของเจ้า ตอนนี้ได้รู้ว่าเจ้ากลายเป็นศิษย์ของกั๋วซือ ข้าก็ไม่แปลกใจแล้วล่ะ ต้องเป็นเพราะกั๋วซือช่วยกล่อมเกลาเจ้า เจ้าถึงได้รู้ผิดชอบชั่วดีแบบนี้”
กั๋วซือ...กล่อมเกลานาง?
เฟิงหรูชิงหลับตาพริ้ม หากกั๋วซือยอมแก้ผ้าละก็ นางคงยินดีที่จะถูกเขากล่อมเกลา
“กั๋วซือดีมากเพคะ” เฟิงหรูชิงยิ้มตาหยี
กั๋วซือรูปงามขนาดนั้น ก็ต้องดีอยู่แล้วล่ะ
“ฝ่าบาท”
ในตอนนั้นเอง ขันทีนายหนึ่งรีบเดินเข้ามา เขาสะบัดแส้ ถวายบังคมแล้วพูดว่า “ท่านเสนาบดีมาขอเข้าเฝ้าอยู่ด้านนอกพ่ะย่ะค่ะ”
เสนาบดี? พ่อของหลิ่วอวี้เฉิน?
เพราะเรื่องของหลิ่วอวี้เฉิน เฟิงหรูชิงจึงไม่อยากพบหน้าคนของจวนเสนาบดี นางคิ้วขมวดและพูดว่า “เสด็จพ่อ ถ้าอย่างนั้นหม่อมฉันทูลลาก่อนนะเพคะ ธุระของเสด็จพ่อสำคัญกว่า”
“ได้”
สีหน้าของเฟิงเทียนอวี้ราบเรียบ พูดเสียงแข็ง “ใครก็ได้ เรียกหลิ่วเฟยหงเข้ามา”
...
เมื่อเฟิงหรูชิงหันหลังจะเดินออกจากห้องทรงพระอักษร ก็มองไปเห็นหลิ่วเฟยหงที่ยืนรออยู่เงียบๆ หน้าประตูพอดี
หลิ่วเฟยหงคิดไม่ถึงว่าองค์หญิงจะหายปกติได้เร็วขนาดนี้ ยิ่งไปกว่านั้นคือการได้เจอกันที่ห้องทรงพระอักษร ดังนั้น เมื่อเห็นหญิงสาวอวบอ้วนคนนั้นเดินออกมา สีหน้าของเขาดูเจื่อนๆ และถวายการคำนับด้วยท่าทีประหม่า
“ถวายพระพรองค์หญิง”
เฟิงหรูชิงมองดูหลิ่วเฟยหงด้วยท่าทีสงบ หยุดยืนอยู่แล้วพูดว่า “ท่านเสนาบดีหลิ่ว จดหมายหย่าของหลิ่วอวี้เฉินล่ะ?”
ก่อนนี้หลิ่วอวี้เฉินยื่นจดหมายหย่าจนถึงมือนาง แต่เสียดายที่นางรับเรื่องเสียดแทงใจแบบนั้นไม่ไหวจึงเลือกที่จะปลิดชีพตัวเอง แน่นอนว่าจดหมายหย่าฉบับนั้นต้องตกอยู่ในบ้านสกุลหลิ่ว
หลิ่วเฟยหงตกใจ เขารีบอธิบาย “องค์หญิง กระหม่อมจะให้หลิ่วอวี้เฉินถอนคืนจดหมายหย่าและฉีกทำลายทิ้งเสีย อีกอย่าง เขาจะเป็นคนหามเกี้ยวมารับองค์หญิงด้วยตัวเอง ขอองค์หญิงได้โปรดให้โอกาสเขาอีกสักครั้งนะพ่ะย่ะค่ะ”
เฟิงหรูชิงยิ้ม รอยยิ้มของนางดูชัดเจนมาก “ท่านเสนาบดี ข้าว่าท่านคงเข้าใจผิดแล้ว ข้าขอให้ท่านช่วยส่งจดหมายหย่าไปให้ข้าที่จวน ข้าตกลงกับหลิ่วอวี้เฉินเรียบร้อยแล้ว ต่อไปข้ากับเขามิใช่สามีภรรยากันอีก”
หลิ่วเฟยหงอึ้ง แววตาทั้งสองเต็มไปด้วยความสับสน มองดูเฟิงหรูชิงแบบทำอะไรไม่ถูก
นี่องค์หญิง...ต้องการหย่าขาดกับอวี้เฉินหรือ
นางรักอวี้เฉินสุดใจขาดดิ้นมิใช่หรือ ทำใจหย่ากับอวี้เฉินได้ลงจริงหรือ
อีกอย่าง ชื่อเสียงขององค์หญิงก็ฟอนเฟะ แถมยังอวบอ้วนอัปลักษณ์ ต่อไปได้ชื่อว่าเคยถูกหย่า นางจะหาคนมาแต่งงานด้วยได้อีกหรือ