Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 014 ตอนที่ 14

บทที่ 14 ใครกันแน่ที่กาก

‘-1!’

‘-1!’

‘-1!’

ตัวเลขค่าดาเมจที่น่าสงสาร 3 ครั้งนี้ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะของทหารยามรักษาการณ์หลุมใต้ดิน ทันใดนั้นมอนสเตอร์ 6 ตัวคำรามขึ้นมาพร้อมกัน แล้วจู่โจมเข้าใส่ซยงเหมาไจ้หรานเซา

ซยงเหมาไจ้หรานเซายืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับ ปล่อยสกิล ‘เสียสละ’ ออกไป พลันมีแสงสีขาววาบขึ้นมาจากใต้ฝ่าเท้า วงแหวนพลังเวทรัศมีกว้างประมาณ 2 เมตรพลันปรากฏขึ้นมาใต้เท้าเขา เมื่อคนของหลุมใต้ดินพวกนั้นเข้าไปในข่ายของวงแหวนพลังเวท บนศีรษะก็มีตัวเลขค่าดาเมจเด้งขึ้นมาทันที ‘-1!’ ‘-2!’ เด้งขึ้นมาต่อเนื่องทุกวินาที

[เสียสละ]: สร้างความเสียหายศักดิ์สิทธิ์ต่อเป้าหมาย 100% ของค่าความแข็งแกร่ง ความเสียหายศักดิ์สิทธิ์เป็นการโจมตีเวท ค่าการป้องกันไม่สามารถต้านทานได้

‘โล่บิน’ และ ‘เสียสละ’ เป็นสกิลที่แข็งแกร่งมาก ซึ่งทั้งสองสกิลต้องการค่าความแข็งแกร่งสูง จึงจะทำดาเมจได้แรง แต่น่าเสียดายซยงเหมาไจ้หรานเซาดันเพิ่มแต้มแบบกระทิงเลือด จึงนับว่าเขาได้เอาสองสกิลนี้ไปทำเสียของจนไม่เหลือชิ้นดี

“เอาล่ะ ทุกคนลุย ไม่ว่าใครก็ห้ามอู้ จบแล้วฉันจะดูสถิติ ใครทำดาเมจน้อย อย่าคิดว่าจะได้อุปกรณ์สวมใส่!” ฮวาคู่ฉ่าพูดขึ้นมาในช่องแชทปาร์ตี้อีกครั้ง จากนั้นก็ถือดาบสองเล่มพุ่งเข้าไป------ เขาเล่นอาชีพจอมโจรต่อสู้

จางหยางเล่นตำแหน่งออฟแทงค์ งานของเขาก็คือช่วยดึงมอนสเตอร์เอาไว้ ห้ามแย่งความเกลียดชังมาจากเมนแทงค์! ดังนั้นเขาจึงรอจนซยงเหมาไจ้หรานเซารับมือกับทหารยามรักษาการณ์หลุมใต้ดินทั้ง 6 ตัวเรียบร้อย จึงจู่โจมเข้าไปที่มอนสเตอร์ตัวหนึ่งในกลุ่มนั้น

‘-62!’

จางหยางเพิ่งโจมตีแบบปกติไปหนึ่งที มอนสเตอร์ตัวนั้นก็หันศีรษะมาทางจางหยาง แล้วยกหอกในมือแทงไปที่เขาทันที

อืม... OT เรียบร้อย แต่โชคยังดีที่ตัวเขาเองก็เป็นแทงค์!

แต่ซยงเหมาไจ้หรานเซากลับโมโหยกใหญ่ ด่าขึ้นมาว่า “นักรบกาก อย่าใช้สกิล ‘ยั่วยุ’ ดึงมอนไป นายเล่นเป็นป่าวเนี่ย?” เขาเชื่อมั่นในตัวเองเกินไป นึกว่าตัวเองผูกความเกลียดชังได้ดีแล้ว แต่เป็นเพราะจางหยางใช้สกิล ‘ยั่วยุ’ เลยทำให้มอนสเตอร์หันหัวไป

“ใช่ ถูกต้อง ยั่วยุมากๆ เข้า มอนก็จะมีภูมิต้านทานสกิลยั่วยุ แม่มันเถอะโคตรโง่เลย!” เอ้าซื่อฝ่าเสินรีบผสมโรงด่าด้วยอีกคน

จางหยางไม่รู้จะทำอย่างไรกับนู้บสองตัวนี้ ไม่ว่าอย่างไรเรื่องนี้ก็ไม่จำเป็นต้องอธิบาย อีกแป๊ปความจริงก็จะเผยออกมาแล้ว!

พวกตัวทำดาเมจเริ่มทำการโจมตี ลูกบอลไฟ ลูกธนูน้ำแข็ง ปลิวว่อนทั่วท้องฟ้าไปหมด ทหารยามรักษาการณ์ 6 ตัว ยกเว้นตัวที่จางหยางดึงไว้ พากันสลัดซยงเหมาไจ้หรานเซาทิ้ง เปลี่ยนเป้าหมายไปหาพวกโจมตีระยะไกลแทนทันที

ฮวาคู่ฉ่าไม่ได้ทำหน้าที่หัวหน้าปาร์ตี้เลยสักนิด แค่พูดให้โจมตีประโยคเดียวหลังจากนั้นก็ไม่สนใจอะไรอีก เอาแต่ถือดาบสองเล่มไล่ฟันมอนสเตอร์จากด้านหลังอย่างเมามัน ทุกคนต่างคนต่างตีมอนสเตอร์ ไม่คิดจะร่วมมือร่วมใจกันฆ่ามอนสเตอร์ให้ตายสักตัวก่อน อีกทั้งซยงเหมาไจ้หรานเซาผูกความเกลียดชังได้น้อยมาก ดังนั้นฉากที่มอนสเตอร์ 5 ตัว OT พร้อมกันจึงเกิดขั้น!

“เชี่ย! อัศวินเหมา ดึงไว้ให้อยู่ดิ” นักเวทที่ยังถือลูกบอลไฟไว้ในมือคนหนึ่งตกใจขึ้นมาทันที รีบหยุดร่ายมนต์ตะโกนออกมาเสียงดัง

ซยงเหมาไจ้หรานเซาดึงมอนไม่ได้เรื่อง แต่เรื่องลับฝีปากกลับไม่แย่เลยสักนิด รีบด่ากลับ “แม่*ตัวเองทำ OT เองยังมีหน้ามาพูด พวกนู้บ[footnoteRef:1] รีบไสหัวกลับไปหาแม่เลยไป!” [1: นู้บ (Noob) แผลงมาจากคำว่า Newbie ที่แปลว่าผู้เล่นใหม่ มักใช้ด่าในความหมายว่า อ่อน เล่นไม่ได้เรื่อง]

“แกดินู้บ ฉัน OT คนเดียวก็ว่าไปอย่าง มอน 5 ตัว OT พร้อมกัน แกมันเป็นตัวประหลาด!” นักเวทไฟคนนั้นไม่ยอมแพ้

จางหยางปล่อยสกิล ‘จู่โจม’ ไล่ตามกลุ่มมอนสเตอร์ที่หลุดจากการควบคุม ดาบรบแกว่งหนึ่งที ปล่อยสกิล ‘กวาดตามแนวนอน’ ออกไป ขณะเดียวกันที่เหนือศีรษะของมอนสเตอร์ 5 ตัวนั้นก็มีตัวอักษรสีเหลืองแสดงค่าดาเมจลอยขึ้นมา

‘-137!’

‘-148!’

‘-145!’

‘-298!’

‘-139!’

โจมตีติดคริติตอลไปหนึ่งทีอย่างไม่คาดคิดอีกด้วย!

มอนสเตอร์ตัวหนึ่งถูกจู่โจมติดสตัน อีกสี่ตัวหันหัวกลับมาโจมตีจางหยางพร้อมกัน

‘ป้องกัน!’

จางหยางยกโล่ขึ้นสูง ป้องกันการโจมตีของทั้งสี่ตัวนั้น

จากคำอธิบายสกิล ‘ป้องกัน’ ทุกครั้งที่ใช้สามารถป้องกันการโจมตีได้หนึ่งครั้ง แต่จางหยางตั้งใจขยับตำแหน่งตนเอง ทำให้มอนสเตอร์สี่ตัวนั้นโจมตีไปที่เขาในเวลาใกล้เคียงจนเกือบจะพร้อมกัน และเนื่องจากระยะเวลาห่างกันน้อยมาก จึงทำให้ระบบพิจารณาว่าเป็นการโจมตีครั้งเดียว ขณะเดียวกันก็คำนวณให้การป้องกันครั้งนี้สำเร็จด้วย

นี่ก็ไม่รู้ว่าจะนับเป็นบั๊กของระบบหรือไม่ ที่จริงบริษัทเกมพบปัญหานี้มานานแล้ว แต่กลับไม่แก้ไข แถมยังประกาศอีกว่าการเหลื่อมล้ำกันของเวลาแบบนี้ทำได้ยาก หากใครใช้ประโยชน์จากจุดนี้ได้ ให้ถือว่าเป็นรางวัลจากระบบ

‘-45!’

‘-45!’

‘-45!’

‘-45!’

ป้องกันแล้วโจมตีกลับ ตัวอักษรค่าดาเมจสีเหลืองลอยขึ้นมาอีก 4 ครั้ง

จางหยางยกโล่ขึ้นเล็งไปที่มอนสเตอร์ตัวที่ติดสตันอยู่แล้วตีลงไปอย่างรุนแรง

‘-105!’ โจมตีด้วยโล่

ขณะนี้มอนสเตอร์ตัวนั้นหายจากอาการมึนงงแล้ว อีกทั้งมอนสเตอร์ตัวที่จางหยางดึงไว้ตั้งแต่แรกก็ตามมาถึงพอดี จางหยางไม่รีบไม่ร้อน สไลด์เท้าหลบไปด้านข้าง สลัดพ้นจากการโจมตีของมอนสเตอร์ทั้ง 6 ตัว ขณะเดียวกันก็ขยับเคลื่อนย้ายที่อย่างระมัดระวัง บีบให้มอนสเตอร์รวมกันเป็นรูปทรงกรวย

หลบ!

หลบ!

แล้วก็หลบ!

ท่ามกลางการโจมตีพัลวันอย่างบ้าคลั่งของมอนสเตอร์ จางหยางกลับขยับดาบเคลื่อนไหวรับมืออย่างง่ายดาย แถบเลือดที่เต็มอยู่ตั้งแต่เริ่มแรกก็ไม่ลดลงเลยสักนิด

“ยอดฝีมือ!” ผู้เล่นอีก 5 คนที่ไม่ได้มาจากกิลด์เอ้าซื่อร้องออกมาด้วยความตื่นตะลึงพร้อมกัน

“สวรรค์ ทำดาเมจสูงมาก เขาเป็นแทงค์จริงหรอ?”

“มิน่าล่ะค่าเลือดเขาถึงไม่สูง ที่แท้เอาไปลงที่ความแข็งแกร่งหมดแล้ว!”

“คนเขาเทคนิคดีถึงแบ่งแต้มสเตตัสแบบนี้ ไม่เห็นหรอว่าเลือดเขาไม่ลดเลย”

ซยงเหมาไจ้หรานเซาไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว คว้าค้อนศึกพุ่งไปอยู่ด้านข้างจางหยาง ปล่อยสกิล ‘ปกป้องด้วยความยุติธรรม’ ออกไป เพื่อยั่วยุมอนสเตอร์ 3 ตัว

‘ปกป้องด้วยความยุติธรรม’ เป็นสกิลยั่วยุของอาชีพอัศวิน แต่ว่าสามารถยั่วยุมอนสเตอร์ 3 ตัวได้ในครั้งเดียว บีบบังคับให้มอนสเตอร์โจมตีตนเอง 2 วินาทีเช่นกัน และนี่ก็คือหนึ่งในเหตุผลที่ว่าทำไมแทงค์อาชีพอัศวินถึงเหมาะในการดึงมอนเป็นกลุ่ม

มือเท้าพันกันวุ่นวายไปพักหนึ่ง ซยงเหมาไจ้หรานเซาปล่อยสกิลทั้งหมดที่สร้างความเกลียดชังสูงใส่เข้าไปที่มอนสเตอร์ 3 ตัวนั้นชุดใหญ่ คาดหวังไว้เต็มที่ว่าจะดึงความเกลียดชังกลับมาได้ แต่เมื่อเวลา 2 วินาทีของการยั่วยุผ่านไป มอนสเตอร์ 3 ตัวนั้นกลับหันหัวตรงไปโจมตีจางหยางต่อทันที ไม่แลซยงเหมาไจ้หรานเซาแม้แต่หางตา!

ซยงเหมาไจ้หรานเซาทั้งโกรธทั้งอาย รอจนระยะเวลาคูลดาวน์ 10 วินาทีของสกิล ‘ปกป้องด้วยความยุติธรรม’ หมดลง ก็ปล่อยสกิลออกมาอีกครั้งทันที แต่ว่าผลที่ได้แน่นอนว่าไม่ต้องบอกก็รู้!

“แทงค์อัศวิน ไม่ต้องไปดึงมอนแล้ว ทุกครั้งที่โดนมอนตี เลือดนายก็ลดฮวบฮาบ พาฮีลเครียดไปหมด!”

ตัวฮีล 2 คน คนหนึ่งคือ ‘เอ้าซื่อไหน่ป้า’ (พ่อนมแห่งเอ้าซื่อ) จากกิลด์เอ้าซื่อ อาชีพนักบวช ส่วนอีกคนคืออัศวินนักบวช ชื่อ ‘เซินไห่เตอโยวอวี้’ (ความเศร้าของทะเลลึก) ไม่สังกัดกิลด์ใด ประโยคเมื่อสักครู่ก็เป็นเขาที่พูด ที่จริงแล้วเอ้าซื่อไหน่ป้าก็คิดแบบนี้เหมือนกัน แต่ติดอยู่ที่มาจากกิลด์เดียวกันจึงเกรงใจไม่กล้าพูด

ซยงเหมาไจ้หรานเซาโมโหหนักกว่าเดิม ฟังเสียที่ไหน พอครบ 10 วินาทีก็ปล่อยสกิล ‘ปกป้องด้วยความยุติธรรม’

อีก ทำเอาเซินไห่เตอโยวอวี้โกรธจนพูดไม่ออก

จางหยางทำเครื่องหมายที่ทหารยามรักษาการณ์ตัวหนึ่งแล้วพูดว่า “ช่วยกันตีมอนตัวที่ฉันมาร์กไว้”

คนอื่นร่วมมืออย่างดี ทยอยกันเปลี่ยนเป้าหมาย เริ่มโจมตีมอนสเตอร์ที่จางหยางทำเครื่องหมายไว้ แต่ว่าฮวาคู่ฉ่าและฝ่าเสินกลับไม่สนใจที่จางหยางบอก ยังคงทำดาเมจใส่เป้าหมายเดิมของพวกเขาต่อไป

ปึง! ปึง!

ครึ่งนาทีให้หลัง คนของหลุมใต้ดิน 2 ตัวก็ถูกทุกคนช่วยกันยิงล้มลงไป

ซยงเหมาไจ้หรานเซาสีหน้าย่ำแย่ ปล่อยสกิล ‘ปกป้องด้วยความยุติธรรม’ เป็นครั้งที่ 4 แต่ว่าครั้งนี้ไม่มีมอนสเตอร์หันหัวมาหาเขาสักตัว ----- หากใช้สกิลยั่วยุหลายครั้งในชั่วระยะเวลาสั้น ๆ มอนสเตอร์จะมีภูมิคุ้มกันการยั่วยุ

ปึง! ปึง! ปึง! ปึง!

มอนสเตอร์ค่อยๆ ล้มลงทีละตัว หลังจากมอนเสตอร์ตัวสุดท้ายล้มลง ทุกคนก็ออกจากสถานการณ์การต่อสู้

จางหยางเรียกสถิติการทำดาเมจมาดู อดขมวดคิ้วไม่ได้

[สถิติการสร้างความเสียหาย]

1. จ้านอวี้, ค่าความเสียหาย 12354, 41%

2. ไป่ฟาอีจง, ค่าความเสียหาย 4509, 15%

3. เสวี่ยจงซา (ฆ่ากลางหิมะ), ค่าความเสียหาย 3313, 11%

4. เหล่าน่าเอ้าเจียว (พระปากไม่ตรงกับใจ), ค่าความเสียหาย 3051, 10%

5. หั่วฝ่าตี้ (จักรพรรดิแห่งเวทไฟ), ค่าความเสียหาย 2422, 8%

6. เอ้าซื่อฝ่าเสิน, ค่าความเสียหาย 2102, 7%

7. ฮวาคู่ฉ่า, ค่าความเสียหาย 1893, 6%

8. ซยงเหมาไจ้หรานเซา, ค่าความเสียหาย 1287, 4%

การทำดาเมจของจางหยางมาเป็นอันดับ 1 ไม่น่าแปลกใจ ‘กวาดตามแนวนอน’ สกิลนี้ช่วยได้มากในการสู้เป็นกลุ่ม ป้องกันแล้วโจมตีกลับก็น่าประทับใจ แน่นอนว่าสกิลนี้มีแต่ยอดฝีมือแบบเขาเท่านั้นถึงเอามาใช้ในการโจมตีวงกว้างได้

“ดีมาก ไม่มีใครตาย ต้าเหมาทำได้ไม่เลวนี่” ฮวาคู่ฉ่าพูดโกหกตาไม่กะพริบ ชมเชยซยงเหมาไจ้หรานเซาขึ้นมา

หั่วฝ่าตี้หัวเราะเยาะเล็กน้อย ทันใดนั้นก็มีคนเอาสถิติการทำดาเมจโพสต์ลงช่องแชทปาร์ตี้

เงียบกันไปสักพัก

“เชี่ย! ไอ้ตูดหมานี่เล่นอะไร นักรบป้องกันทำดาเมจได้ที่หนึ่ง? ล้อเล่นอะไรกัน ระบบมีปัญหาแน่นอน!” เอ้าซื่อฝ่าเสินรีบกระโดดขึ้นมาพูด ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว พวกเขากิลด์เอ้าซื่อ นอกจากนักบวชที่คอยเติมเลือด ที่เหลืออีกสามคนเป็นคนที่ทำดาเมจได้น้อยที่สุด

“เล่นต่อ เล่นต่อ!” ฮวาคู่ฉ่าพยายามเปลี่ยนเรื่อง เร่งทุกคนให้เดินหน้าต่อ ส่วนซยงเหมาไจ้หรานเซากลับหน้าซีด จ้องจางหยางเป็นระยะ ความเป็นศัตรูปรากฏชัดเจน

มอนสเตอร์ชุดที่สองน้อยกว่าเดิมเยอะเลย มีแค่สองตัว เฝ้าอยู่ที่มุมทางเดิน

“นักรบกาก ดูให้ดีๆ บิดาจะสอนให้ว่าต้องดึงบอสยังไง” ซยงเหมาไจ้หรานเซาคิดในใจ ‘หกตัวบิดาดึงไม่อยู่ สองตัวต้องไม่มีปัญหาแน่’

เอ้าซื่อฝ่าเสินรีบพูดสนับสนุน “นักรบกาก ยืนเฉยๆ ห้ามขยับ!”

จางหยางยิ้มบางๆ ทำตามที่เขาต้องการ ยืนนิ่งเฉยไม่ขยับจริงๆ มองส่งซยงเหมาไจ้หรานเซาถือค้อนไปโจมตีมอนสเตอร์สองตัวนั้น

[นักฆ่าของหลุมใต้ดิน] (ชั้นสูง)

เลเวล: 12

ค่าพลังชีวิต: 6000

ใน ‘เดอะ มิราเคิล ออฟ ก๊อด’ มอนสเตอร์ที่เฝ้าประตูถูกผู้คนเรียกกันว่า ‘ทวารบาล’ จุดเด่นคือ ค่าการโจมตีสูงมาก ฆ่าแทงค์ตายในวินาทีเดียวเป็นเรื่องที่พบเห็นกันจนชิน

พวกเอ้าซื่อฝ่าเสินไม่รู้เรื่องนี้ แต่จางหยางรู้ดีแจ่มแจ้ง ในเมื่อซยงเหมาไจ้หรานเซาอยากจ่ายค่าชดเชย ทำไมเขาต้องห้ามด้วยล่ะ?

‘น่าเสียดาย ถูกมอนฆ่าตายไม่โดนลดเลเวล แค่ทำให้อุปกรณ์สวมใส่เสียหาย หรืออาจต้องดรอปอุปกรณ์สวมใส่ของตัวเองซึ่งก็มีโอกาสน้อยอีก ถ้าเหมือน PK ก็ดีสิ ตายครั้งหนึ่ง ลดหนึ่งเลเวล!’ จางหยางคิดด้วยความเสียดาย

ซยงเหมาไจ้หรานเซาเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ปล่อยสกิล ‘โล่บิน’ ใส่นักฆ่าของหลุมใต้ดิน

เมื่อถูกโจมตี ‘ทวารบาล’ 2 ตัวนั้น พลันพุ่งเข้าใส่ซยงเหมาไจ้หรานเซาด้วยความเดือดดาล ตอนนี้ทุกคนเรียนรู้ดีแล้วว่าใครบางคนสร้างความเกลียดชังไม่ได้เรื่อง ทั้งหมดจึงไม่รีบลงมือ

‘-105!’

‘-97!’

มอนสเตอร์สองตัวแทงหอกศึกในมือไปที่ร่างของซยงเหมาไจ้หรานเซาพร้อมกัน ทำค่าดาเมจได้ไม่เลว ขณะเดียวกันก็กินเลือดของซยงเหมาไจ้หรานเซาไปหนึ่งในสามส่วนแล้ว

ซยงเหมาไจ้หรานเซาตกใจ แต่ยังไม่ทันได้ตอบสนองอะไร ค่าดาเมจก็ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะของเขาอีกสองครั้ง

‘-99!’

‘-102!’

‘ติ๊ง! นักฆ่าของหลุมใต้ดินใช้ทักษะ ‘เผาละลาย’!’

‘ติ๊ง! นักฆ่าของหลุมใต้ดินใช้ทักษะ ‘เผาละลาย’!’

‘-200!’

‘-200!’

‘ติ๊ง! ผู้เล่นซยงเหมาไจ้หรานเซาตาย’

ฆ่าภายในวินาทีเดียว! สะใจ!

.....................................................................