Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 036 ตอนที่ 36

บทที่ 36 ราชางูหลามพิษลายทอง

สิ่งที่อันตรายที่สุดของมอนสเตอร์ตัวหนึ่งก็คือ การที่ไม่รู้ว่ามันมีสกิลอะไร และเนื่องจากไม่รู้ว่ามันมีสกิลอะไร ก็ไม่รู้จะพูดถึงเรื่องรับมือได้อย่างไร ดังนั้นจึงต้องแลกด้วยการตายไม่หยุดหย่อน ถึงจะค่อยๆ รู้ขึ้นมาทีละนิด ว่ามันมีสกิลอะไรบ้าง!

ดังนั้นการที่จางหยางเข้าใจกลยุทธ์ของบอสในดันเจี้ยนที่จะตามมาเกือบทั้งหมด จึงมีข้อได้เปรียบมหาศาล ต่อให้เขาไม่มีการควบคุมและการรับรู้ที่ดี แต่เพียงแค่เขาเข้าใจสกิลของบอสเหล่านั้นก็เพียงพอที่จะทำให้เขามีชื่อเสียงไปทั่วเซิร์ฟเวอร์ได้แล้ว รับประกันได้เลยว่าแต่ละกิลด์จะต้องพากันแย่งชิงตัวเขาไปเลี้ยงดู

แต่ว่าในตอนนี้ จางหยางกลับต้องคอยจ้องราชางูหลามด้านหน้านี้อย่างระมัดระวังเต็มที่ ตื่นตัวตลอดเวลาว่ามันจะปล่อยท่าไม้ตายแบบไหนออกมา บอสตัวนี้เขาไม่เคยตีมาก่อน ดังนั้นจึงได้แต่ตั้งรับรอบอสปล่อยท่าไม้ตายเท่านั้น เตรียมพร้อมรับมือกับทุกความเปลี่ยนแปลง

นี่เป็นวิธีการที่เอาแต่ตั้งรับรอถูกกระทำสุดๆ แต่ว่าตอนนี้เขาไม่มีวิธีอื่นให้ใช้แล้ว

97%, 94%, 90%, ปริมาณเลือดของราชางูหลามค่อยๆ ลดลงทีละนิด ดูเหมือนว่ามอนสเตอร์ระดับทองแดงสีเขียวตัวนี้จะไม่มีความสามารถอะไรอื่นอีก ได้แต่ใช้เขี้ยวและหางโจมตีอยู่เรื่อยไป

‘ติ๊ง! ราชางูหลามพิษลายทองใช้ทักษะ ‘รัดร่าง’!’

เพิ่งจะพูดอยู่หยกๆ ว่าบอสไม่มีสกิล บอสตัวนี้ก็ใช้ออกมาเสียแล้ว ร่างสีทองพุ่งปราดเข้ารัดร่างของจางหยางอย่างรวดเร็ว

ถึงแม้ว่าจางหยางจะมีแหวนแล้ว แต่ว่าบอสปล่อยสกิลมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าสักนิด เขาจึงไม่สามารถเตรียมการรับมือไว้ก่อน และด้วยความประมาทสกิล ‘ป้องกัน’ ก็ได้ใช้ไปเสียแล้ว ตอนนี้ยังรอคูลดาวน์อยู่เลย แม้จางหยางจะรีบถอยหลังหลบ แต่ก็หนีไม่พ้นความเร็วของบอส รู้เพียงแค่ร่างกายถูกรัดแน่นโดยงูยักษ์แล้ว

‘-184!’

เหนือศีรษะของเขามีตัวเลขดาเมจสีแดงปรากฏขึ้นมาทันที

มองดูสถิติการต่อสู้: ทักษะ ‘รัดร่าง’ ของราชางูหลามพิษลายทองได้สร้างความเสียหายกายภาพต่อคุณ 184 แต้ม ถูกลดความเสียหายไป 116 แต้ม

จางหยางมีสกิลถูกกระทำสามารถลดความเสียหายได้ 20% ค่าการป้องกันก็เพิ่มขึ้นเป็น 70 แต้ม ดังนั้นจึงลดค่าดาเมจจาก 300 แต้มลงมาเหลือ 184 แต้ม เขารีบกดขวดแดง ตัวเลข ‘+100!’ ก็ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะทันที

88%, 86%, 84%, ปริมาณเลือดของบอสลดลงต่อเนื่อง

‘ติ๊ง! ราชางูหลามพิษลายทองใช้ทักษะ ‘พ่นพิษงู’!’

ด้วยจิตใต้สำนึก จางหยางกดปุ่ม ‘ป้องกัน’ ทันที แล้วยกโล่สูงขึ้นเหนือศีรษะ

‘ติ๊ง! คุณได้รับผลกระทบของ ‘พ่นพิษงู’, เสียค่าพลังชีวิต 50 แต้มทุก 3 วินาที ค้างไว้เป็นระยะเวลา 15 วินาที!’

สกิล ‘ป้องกัน’ วืด! จางหยางเพิ่งจะรู้ในตอนนี้เองว่าสกิล ‘พ่นพิษงู’ ของบอสไม่ได้เป็นสกิลที่ทำดาเมจกายภาพ แต่เป็นดาเมจเวท เหนือศีรษะเขามีสัญลักษณ์แสดงการติดดีบัฟเพิ่มขึ้นมาในทันใด

เชด! DoT อีกแล้ว ค่าการป้องกันสูงลิบบนร่างเขาไม่มีที่ให้ได้สำแดงฤทธิ์เดชเลย!

‘ติ๊ง! ราชางูหลามพิษลายทองใช้ทักษะ ‘รัดร่าง’!’

‘เชี่ย!’ จางหยางอดด่าออกมาไม่ได้ เมื่อกี้ ‘ป้องกัน’ วืด อีกวินาทีต่อมาประสิทธิภาพของสกิลก็หมดลงเรียบร้อย แล้วจะเอาอะไรมารับมือกับท่าไม้ตายนี้ของบอส!

‘-184!’

เหนือศีรษะของจางหยางมีตัวเลขค่าดาเมจสีแดงลอยขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นผลกระทบของ ‘พ่นพิษงู’ ก็ได้เวลาทำงานอีกรอบ ค่าดาเมจ ‘-40!’ พลันลอยขึ้นมา ค่าพลังชีวิตดิ่งลงมาเหลือ 712 แต้ม!

นี่คือข้อเสียของการไม่รู้สกิลของบอส ไม่อย่างนั้น อย่างมากจางหยางก็กิน ‘พ่นพิษงู’ เข้าไปดอกเดียว ส่วนสกิล ‘รัดร่าง’ ที่ตามมาก็ต้องปล่อยสกิล ‘ป้องกัน’ ออกมายันไว้ได้ ดังนั้นจึงมีการพูดกันว่า ความไม่รู้เป็นศัตรูที่อันตรายที่สุด!

82%, 80%, 78%, จางหยางสงบสติอารมณ์ เดินหน้าฟาดฟันบอสอย่างบ้าคลั่งต่อไป

ยี่สิบวินาทีให้หลัง ราชางูหลามก็อ้าปากขึ้นมาพ่นพิษสีเขียวเข้มใส่จางหยางอีกครั้ง

‘ติ๊ง! คุณได้รับผลกระทบของ ‘พ่นพิษงู’, เสียค่าพลังชีวิต 50 แต้มทุก 3 วินาที ค้างไว้เป็นระยะเวลา 15 วินาที!’

ในใจของจางหยางแอบร้องครวญด้วยความเจ็บปวด สกิล ‘รัดร่าง’ เขายังใช้สกิล ‘ป้องกัน’ มาหลีกเลี่ยงการโดนทำดาเมจได้ แต่ว่า ‘พ่นพิษงู’ เป็นดาเมจเวท เขาไม่มีหนทางแม้แต่น้อยจริงๆ ถึงจะมีสกิลถูกกระทำลดความเสียหายได้ 20% แต่ก็ยังไม่ไหวอยู่ดี!

‘เฮ่อ! ขอแค่พกตัวฮีลมาเป็นแม่นม การตีบอสตัวนี้ก็จะกลายเป็นแค่เรื่องกล้วยๆ แล้ว’

ในตอนนี้เขามีค่าพลังชีวิตแค่ 425 แต้ม แต่ว่าปริมาณเลือดของบอสยังคงสูงถึง 75% อย่างไรก็ไม่มีทางที่จะผ่านไปได้

เดิมทีคิดไว้ว่าจะรีบๆ ยอมแพ้ ไปหาแม่นมแล้วค่อยกลับมาตีอีกรอบ แต่จางหยางคิดได้ว่าบางทีบอสอาจจะมีท่าไม้ตายที่ยังกั๊กไว้ไม่ได้ใช้ออกมา จึงตัดสินใจตีต่อไป

‘ติ๊ง! ราชางูหลามพิษลายทองใช้ทักษะ ‘รัดร่าง’!’

‘ป้องกัน!’

‘-58%!’ ป้องกันแล้วโจมตีกลับ

ขวดแดงคูลดาวน์เรียบร้อย จางหยางจึงรีบกด ตัวเลข ‘+100!’ ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะ

71%, 67%, 56%, …….

ถึงแม้ว่าหนังของบอสจะหนา แต่พลังการโจมตีของจางหยางก็อยู่ในระดับที่ทำให้คนตกตะลึง ฟาดฟันบอสอย่างเหี้ยมหาญจนปริมาณเลือดลดลงมาเหลือ 40% แต่ว่าค่าพลังชีวิตของตัวเขาก็เหลือแค่ 92 แต้ม สามารถทนรับ DoT ได้อีกแค่สองครั้งเท่านั้น

‘-40!’

ปริมาณเลือดของจางหยางลดลงเหลือ 52 แต้ม

สามวินาทีให้หลัง ตัวเลข ‘-40!’ ก็ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะเขาอีกครั้ง จางหยางเหลือเลือดริบหรี่เพียง 12 แต้มเท่านั้น

ในขณะที่ DoT กำลังจะกระโดดออกมาเล่นงานอีกครั้ง ฉับพลันนั้นแสงสีขาวสายหนึ่งก็วาบขึ้นมาบนร่างของจางหยาง ตัวเลขสีเขียว ‘+154’ ที่ดูแล้วน่ารักเป็นที่สุดลอยขึ้นมาเหนือศีรษะเขาในเวลาเดียวกัน

มีคนเติมเลือดให้เขา!

จางหยางรีบหันไปมองด้านหลัง พบว่าปากทางเข้าของต้นไม้แห้งเหี่ยว มีหญิงสาวเผ่าพันธุ์มนุษย์สวมชุดสีขาวยืนอยู่หนึ่งคน ร่างกายสูงโปร่ง รูปร่างอ่อนช้อยงดงาม เอวเพรียวบางชวนให้คนอัศจรรย์ บั้นท้ายตึงแน่นงอนงามเด่นเด้งออกมาน่าหลงใหล อีกทั้งส่วนนูนสูงบริเวณหน้าอกยังราวกับได้รับพรมาจากสวรรค์ ใหญ่โตกลมกลึงทำเอาคนตาค้าง

ในเกมนี้รูปร่างของตัวละครไม่สามารถแก้ไขได้! ดังนั้นหมายความว่า ในชีวิตจริงผู้หญิงคนนี้ก็มีรูปร่างที่น่าภาคภูมิใจแบบนี้เช่นกัน!

แต่น่าเสียดาย แม้ผู้หญิงคนนี้จะมีรูปร่างที่ทำให้ผู้หญิง 90% ขึ้นไปต้องอิจฉา รู้สึกอดสูแทบตายได้อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ว่าหน้าตากลับธรรมดา บอกไม่ได้ว่าน่าเกลียด แต่ก็ห่างจากคำว่าสาวสวยไกลพอควร! ทว่าดวงตาของเธอคู่นั้นงดงามมาก คล้ายแฝงความยั่วเย้าให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดหลงเสน่ห์

“ขอบคุณ” จางหยางรีบพูด มีความรู้สึกที่ดีให้ผู้หญิงที่หน้าตาธรรมดาแต่เรือนร่างน่าภาคภูมิใจคนนี้------ ถ้าเปลี่ยนเป็นคนที่โลภสักหน่อย มีความเป็นไปได้สูงที่จะอาศัยจังหวะที่เขากำลังต่อสู้กับบอสเปิดกล่องสมบัติไปแล้ว!

ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ปิดบังข้อมูลของตนเอง ‘ไกวเสวี่ยเอ๋อร์ (เสวี่ยเอ๋อร์เด็กดี), เลเวล 13’ และ ‘ต้าโม่กูเยียน’ ตัวหนังสือสองแถวลอยอยู่เหนือศีรษะของเธอ ดูจากหน้าตาเธอแล้วตัดสินได้ว่าผู้หญิงคนนี้น่าจะอายุยี่สิบกว่าๆ แล้ว แต่ว่าใบหน้าสามารถปรับแต่งได้ ดังนั้นจางหยางจึงไม่อาจรับรองได้ว่าสิ่งที่เขาเห็นคือหน้าตาที่แท้จริงของฝ่ายตรงข้าม

ไกวเสวี่ยเอ๋อร์เม้มปากยิ้มเล็กน้อยไม่เห็นฟัน ร่ายเวทฮีลจางหยางอีกครั้งหนึ่งแล้วพูดว่า “ไม่ต้องเกรงใจ ผ่านมาพอดีน่ะ ใช่แล้ว ที่นี่คือที่ไหนหรอ? ฉันหลงทาง เดินงงไปงงมาครึ่งวันจนมาถึงที่นี่”

ในเกมมีแมพเล็กแสดงตำแหน่งที่เราอยู่ตลอดเวลา หากคิดจะหลงทางไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ แต่ว่าเธอหลงทางจนมาถึงที่นี่ได้ นั่นยิ่งไม่ง่ายไปกันใหญ่แล้ว! จางหยางจำได้ว่าปากทางเข้าถ้ำนั้นลับตามาก ถ้าไม่ใช่เพราะเขารับเควสต์มาทำให้รู้ว่าที่นี่จะต้องมี ‘รังของราชางู’ แน่นอน เขาคงไม่มีความอดทนเลิกค้นหาไปนานแล้ว

พวกหลงทิศ!

จางหยางสรุปในใจ ขณะเดียวกันก็ส่งคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้ให้ฝ่ายตรงข้ามด้วย ใน ‘เดอะ มิราเคิล ออฟ ก๊อด’ ขอแค่ตีมอนสเตอร์ทำดาเมจก็มีคุณสมบัติพอที่จะได้รับของที่ดรอป แต่ถ้าทำอาชีพอัศวินนักบวชและนักบวช ที่เอาแต่เติมเลือดอย่างเดียวจะไม่ได้รับแบ่งไอเทมและค่าประสบการณ์ ดังนั้นจำเป็นต้องเข้าร่วมปาร์ตี้กับคนที่ตีมอนสเตอร์

เดิมทีจางหยางคิดจะไปชวนเซินไห่เตอโยวอวี้มาช่วยกันตี แต่ในเมื่อไกวเสวี่ยเอ๋อร์ช่วยเขามาครั้งหนึ่งแล้ว อีกทั้งจางหยางชื่นชมลักษณะนิสัยของเธอด้วย จึงตัดสินใจแบ่งเครื่องในให้เธอด้วย!

อุปกรณ์สวมใส่ของไกวเสวี่ยเอ๋อร์ไม่เลว พื้นฐานเป็นเกรดเหล็กสีดำเลเวล 10 ถึงแม้ว่าราชางูหลามจะเป็นบอสใหญ่เลเวล 20 แต่ว่าความสามารถในการหลบหลีกการโจมตีของจางหยางแข็งแกร่งจนน่ากลัว ขอแค่เธอเติมเลือดที่ลดลงอย่างต่อเนื่องจาก ‘พิษงู’ ไหวก็พอแล้ว

“ว้าว! นายเลเวล 18 แล้ว” ไกวเสวี่ยเอ๋อร์ลังเลสักพักแล้วค่อยตอบรับคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้ของจางหยาง หลังจากมองเห็นเลเวลของจางหยางก็อดตกตะลึงไม่ได้ “ทำไมไม่เห็นชื่อนายในอันดับเลเวลล่ะ?”

“อันดับเลเวลนั่นเลือกขึ้นหรือไม่ขึ้นก็ได้” จางหยางอธิบาย

“อ้อ!” ไกวเสวี่ยเอ๋อร์พยักหน้า ทันใดนั้นดวงตาคู่สวยพลันเปล่งประกายขึ้นมา พูดว่า “อ๋า! นายคือจ้านอวี้คนนั้นนี่ สนใจจะมาอยู่กิลด์เรามั้ย เหล่าน่าเอ้าเจียวอวยนายไว้ซะเวอร์วังอลังการมาก”

“เหล่าน่าเอ้าเจียว?”

“เอ๋ นายไม่รู้หรอว่าเหล่าน่าเอ้าเจียวอยู่กิลด์เรา?”

จางหยางรู้ว่าเหล่าน่าเอ้าเจียวมีกิลด์ แต่จำไม่ได้จริงๆ ว่าอยู่กิลด์ไหน เขาเลยหัวเราะเหอะๆ ออกไปแล้วพูด “อย่างนี้นี่เอง อืม ถ้างั้นพวกเรานี่นับว่ามีวาสนาต่อกันอยู่เยอะทีเดียว”

ดวงตาสวยของไกวเสวี่ยเอ๋อร์เยิ้มหวาน ริมฝีปากยกโค้งขึ้นมา ยิ้มราวกับไม่ยิ้ม ถึงแม้หน้าตาเธอจะธรรมดา แต่ว่าดวงตางดงามทั้งคู่กลับทดแทนทุกสิ่งได้ทั้งหมด ทำให้ดวงตาของคนที่ได้มองดูเธอต้องเปล่งประกายขึ้นมา “เด็กน้อย คิดจะอ่อยเจ๊เล่นหรือไง?”

“เด็กน้อย?” จางหยางยิ้มขื่นสักครู่ ถึงแม้เขาในตอนนี้จะอายุ 22 ปี แต่ถ้านับชาติก่อนอีก 5 ปี อายุสมองก็ใกล้จะขึ้นเลขสามเป็นคุณลุงอยู่แล้ว!

‘เจ๊หลงทิศ!’

จางหยางเปลี่ยนคำวิจารณ์ที่มีต่อไกวเสวี่ยเอ๋อร์เงียบๆ ในใจ

เมื่อมีไกวเสวี่ยเอ๋อร์มาร่วมด้วยอีกคน ราชางูหลามก็หาเรื่องทรมานจางหยางไม่ได้แล้ว แม้จะใช้ทั้งสองสกิลซ้ำไปซ้ำมา แต่ยังคงหนีไม่พ้นชะตาชีวิตที่ต้องตาย!

5%, 4%, 3%, 2%, 1%!

พร้อมกับที่เลือดหยดสุดท้ายเหือดหายไป ราชางูหลามก็ล้มครืนลง

‘ติ๊ง! ปาร์ตี้ของคุณได้ฆ่า ‘ราชางูหลามพิษลายทอง’ คุณได้รับค่าประสบการณ์ 30050 แต้ม (รางวัลปาร์ตี้ 50 แต้ม)!’

“เอ๋ มอนตัวนี้เป็นบอสด้วย?” ไกวเสวี่ยเอ๋อร์พูดออกมาด้วยความแปลกใจสุดขีด

“ถ้าไม่ใช่บอสจะต้องฆ่ากันนานครึ่งค่อนวันขนาดนี้หรอ?” จางหยางพูดอย่างไม่ค่อยพอใจ เดิมทีเขานึกว่าคว่ำบอสได้จะมีรางวัลอะไรจากระบบบ้าง ไม่แน่ว่านี่อาจจะเป็นบอสตัวแรกในป่าที่เป็นบอสระดับทองแดงสีเขียวเลยนะ! แต่รอมาครึ่งวันกลับไม่เห็นว่าระบบจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง ทำให้เขาอดผิดหวังไม่ได้

“หืม? แทงค์ไม่ได้ทำดาเมจต่ำมากหรอ ต้องตีอยู่ครึ่งวันก็ไม่เห็นจะแปลก!” ไกวเสวี่ยเอ๋อร์แสดงสีหน้ามั่นใจในความถูกต้อง

‘ผู้หญิงคนนี้ไม่เห็นปริมาณเลือดของบอสรึไง? ไม่เห็นตัวเลขดาเมจเวลาเขาฟันบอสเหรอ?’

จางหยางถอนหายใจแล้วพูดว่า “ตลอดเวลานี่ตาของเธอมองไปทางไหนน่ะ?”

“แน่นอนว่าจ้องแถบเลือดของแทงค์อยู่!” ไกวเสวี่ยเอ๋อร์ทำท่าทางราวกับเขาโง่เง่ามาก “ถ้านายตาย ฉันที่เป็นนักบวชจะรอดได้ยังไง?”

ดูเหมือนว่าจะมีเหตุผล

จางหยางส่ายหัวแล้วพูด “เอาล่ะ พวกเราแบ่งอุปกรณ์สวมใส่”

เขายื่นมือออกไปแตะ อุปกรณ์สวมใส่ชิ้นแรกก็กระโดดออกมา

[หมวกคลุมศีรษะของราชางู] (เกรดทองแดงสีเขียว, เกราะผ้า)

ค่าการป้องกัน (Defense: DEF): +2

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +18

ค่าสติปัญญา (Wisdom: WIS): +9

ค่าพลังวิญญาณ (Spirit: SPR): +3

เลเวลที่ต้องการ: 20

“ของเธอ” จางหยางกดปล่อยวางอย่างง่ายดาย

ดวงตางดงามของไกวเสวี่ยเอ๋อร์ส่งประกายหยอกเอิน พูดขึ้นว่า “เฮ้ นายกำลังแอ๊วเจ๊อยู่ใช่มั้ย?”

“ฮ่าๆ” จางหยางเงยหน้าขึ้นฟ้าหัวเราะแห้งๆ ออกมาแล้วพูด “ขอเหอะ เธออย่าหลงตัวเองขนาดนั้นได้มั้ย? ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว”

“อืม ฉันรู้นายจะต้องบอกว่าคนที่นายชอบคือฉันแน่นอน!” ไกวเสวี่ยเอ๋อร์แสดงสีหน้าว่าฉันรู้ทัน

.....................................................................