Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 024 ตอนที่ 24

บทที่ 24 บุกเข้าไปร้องเพลงแห่งชัยชนะ

เมื่อดูจากปาร์ตี้เฉพาะกิจของพวกจางหยางก็จะเห็นได้ว่า ผู้นำที่ดีเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดของทีม!

ด้วยการเตือนอย่างทันท่วงทีของจางหยาง คนที่โดนคำสาปน้ำไฟก็รีบวิ่งไปแก้การติดดีบัฟทันที จนถึงขณะนี้ยังไม่มีใครตายสักคน! หากเปลี่ยนเป็นปาร์ตี้อื่น คงจะโดนสถานการณ์โกลาหลอลหม่านปั่นเสียจนทำอะไรไม่ถูก ตายจนนับครั้งไม่ถ้วนไปนานแล้ว

“พวกมนุษย์ชั้นต่ำราคาถูก คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าก็พอจะมีความสามารถอยู่บ้าง บาร์บาร์บาร์จะเอาจริงล่ะนะ!” เมื่อปริมาณเลือดลดลงเหลือ 25% บาร์บาร์บาร์ก็เริ่มเรียกหุ่นเชิดเป็นครั้งที่สาม “ปีศาจร้ายจากนรกอเวจี...”

วงแหวนพลังเวทมนต์รูปดาวหกแฉกพลันสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวเซ็กซี่เย้ายวนคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นข้างกายบาร์บาร์บาร์ บนศีรษะมีเขายาวสองข้าง มือถือแส้หนัง บั้นท้ายมีหางยาวงอกออกมา เท้ามีรูปร่างเป็นกีบเท้าวัว!

เสื้อผ้าของเธอเปิดเผยเต็มที่ ร่างกายช่วงบนมีเพียงเสื้อชั้นในลายเสือดาวตัวเล็กๆ ชิ้นเดียวเท่านั้น เผยผิวส่วนใหญ่ออกมา ส่วนช่วงล่างเป็นกระโปรงสั้นผ้าลูกไม้โปร่งบาง ทิวทัศน์ยั่วเย้าล่อตาล่อใจวับๆ แวมๆ

[อลิซ, หุ่นเชิดปีศาจของบาร์บาร์บาร์] (ชั้นสูง)

เลเวล: 13

ค่าพลังชีวิต: 6000

นี่คือซัคคิวบัส[footnoteRef:1]เป็นปีศาจระดับสูงกว่าปีศาจน้อยและวอยด์วอล์คเกอร์ แต่ว่าในที่นี้ก็แค่ผ่านทางมาเฉยๆ ดังนั้นจึงไม่มีสกิลพิเศษเฉพาะตัว [1: ซัคคิวบัส (Succubus) ปีศาจแฝงฝัน ซัคคิวบัส ปรากฏตัวในความฝันด้วยรูปมนุษย์สตรีเพื่อล่อลวงบุรุษให้สังวาสกับนาง ปิศาจที่เป็นชายและมีพฤติกรรมทำนองเดียวกันเรียก "อินคิวบัส" (incubus) ที่มา: https://th.wikipedia.org/wiki/ซักคิวบัส

]

“เพี๊ยะ!” อลิซหวดแส้ทีหนึ่ง ก้นเต็มตึงขยับยักย้าย อวดรูปลักษณ์ชวนหลงใหลอย่างเต็มที่ พูดขึ้นว่า “อืม นายท่านที่รัก ที่เรียกอลิซมา ใช่ต้องการทำเรื่องบางสิ่งที่ไม่น่าเบื่อหรือไม่?”

“เชี่ย! มีแบบนี้ด้วย?” เจ้าอ้วนหานเช็ดน้ำลาย “หยางน้อย พี่เรียกเธอมาเป็นสัตว์เลี้ยงได้รึเปล่า? พกไว้ข้างกายทุกวัน แค่มองอย่างเดียวก็มีความสุขสุดๆ แล้ว พละกำลังมาเป็นร้อยเท่าเลย”

จางหยางหัวเราะแล้วพูดว่า “ถ้านายเปลี่ยนไปเป็นนักบวชหรือไม่ก็นักเวท ก็จะมีโอกาสจะได้รับการสืบทอด ‘ผู้เรียกอสูร[footnoteRef:2]’ สามารถเรียกปีศาจได้สารพัดแบบเลย รวมทั้งซัคคิวบัสด้วย” [2: ผู้เรียกอสูร (Summonner)]

เจ้าอ้วนหานใช้สายตาเต็มไปด้วยความรักมองอลิซ ในที่สุดก็พูดแบบตัดใจยังไม่ค่อยลง “ช่างเถอะ! พี่อ้วนทำอาชีพฮันเตอร์ที่มีอนาคตไกลนี้ต่อดีกว่า”

“จ้านอวี้ ฉันไม่มีบลูแล้ว!” ชิงซือหรูเสวี่ยตะโกนบอก

เซินไห่เตอโยวอวี้ก็พูดตามมา “ส่วนฉันอย่างมากก็เติมเลือดได้อีกสองครั้ง”

ที่จริงการที่สองคนนี้สามารถอยู่มาจนถึงตอนนี้ค่อยบลูหมดก็โชคดีมากแล้ว! ในดันเจี้ยน ตามปกติแล้วแทงค์จะเป็นตัวที่ต้องรับการฮีลมากที่สุด แต่เนื่องจากจางหยางมีความสามารถในการหลบหลีกการโจมตีที่ยอดเยี่ยม โดยพื้นฐานไม่ต้องใช้พลังเวทของตัวฮีล ดังนั้นสองคนนี้จึงฝืนอยู่มาได้ถึงตอนนี้ ไม่อย่างนั้น ด้วยพื้นฐานอุปกรณ์สวมใส่ของพวกเขาหากไปฮีลแทงค์ตัวอื่น บลูคงหมดไปตั้งแต่แปดร้อยปีก่อนแล้ว!

“ตัวฮีลบลูหมดแล้ว ทุกคนเตรียมขวดแดงให้พร้อม อย่าไปเสียดาย! ถ้าโดน ‘คำสาปน้ำไฟ’ ก็วิ่งให้มันเร็วขึ้นอีก ไม่ต้องรอฉันเตือนแล้ว” จางหยางพูดในช่องปาร์ตี้

“เข้าใจแล้ว”

ทุกคนทำดาเมจกันราวกับเอาชีวิตมาทิ้งเล่น ตอนนี้ตัวฮีลบลูหมด แต่ ‘คำสาปแช่งน้ำไฟ’ ของบอสยังไม่หยุดปล่อยเพราะเหตุนี้ หากเวลายืดนานไป พวกเขาต้องตายแน่นอน!

22% 19% 16%!

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘เสวี่ยจงซา’ ตาย!’

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘เหล่าน่าเอ้าเจียว’ ตาย!’

บอสปล่อยสกิล ‘คำสาปน้ำไฟ’ มาอีกครั้ง เสวี่ยจงซาและเหล่าน่าเอ้าเจียวเดิมทีก็เหลือเลือดแค่สองร้อยกว่าแต้ม ถึงแม้จะตอบสนองทันท่วงที แต่ว่าขวดแดงมีระยะเวลาคูลดาวน์ เพิ่งจะวิ่งไปได้แค่สองก้าวก็โดนพิษคำสาปบีบจนตายเสียก่อนแล้ว

“รีบทำดาเมจ!” ดาบรบของจางหยางกวัดแกว่งไม่หยุด หลบหลีกการโจมตีของมอนสเตอร์สี่ตัวไปด้วย ทำดาเมจจำนวนมากไปด้วย “ชิงซือ เซินไห่ พวกนายมาโจมตีระยะประชิด!”

ชิงซือหรูเสวี่ยและเซินไห่เตอโยวอวี้ไม่เข้าใจอย่างยิ่ง แต่ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบวิ่งไปข้างกายบอสทันที อย่างไรคนว่างก็ว่างอยู่แล้ว ดังนั้นจึงคว้าอาวุธประจำตัว เล็งไปที่บอสแล้วฟันลงไป ตัวเลขดาเมจ ‘-1!’ และ ‘-1!’ ลอยขึ้นมา

14% 11% 9%

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ชิงซือหรูเสวี่ย’ ตาย!’

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘เซินไห่เตอโยวอวี้’ ตาย!’

“กุ่ยเทียนกับชื่อเลี่ยนหั่วเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการทำดาเมจ ตอนนี้โจมตีระยะประชิดก็เหลือแค่พวกเขาสองคนแล้ว ถ้าไม่มีใครมาเติม พวกเขาต้องโดนบอสเช็คชื่อฆ่าทิ้งแน่นอน” จางหยางพูดสบายๆ ออกมาหนึ่งประโยค

“เชี่ย! หยางน้อย นายเจ้าเล่ห์มาก ให้ชิงซือคนสวยสละชีวิตแบบนี้เลย?” เจ้าอ้วนหานเรียกร้องความเป็นธรรมให้ชิงซือหรูเสวี่ยไปด้วย มองร่างกายที่ล้มลงกองกับพื้นของคนอื่นไปด้วย ในใจพร่ำบ่นไม่หยุด ทำไมกระโปรงไม่สั้นอีกนิด ให้เขาได้มองชัดๆ หน่อย?

ชิงซือหรูเสวี่ยกลับส่งอีโมติคอนหน้ายิ้มลงช่องปาร์ตี้ พูดว่า “ได้สละตนเป็นครั้งสุดท้าย ฉันยินดีมาก”

เจ้าอ้วนหานทำเสียงประหลาดตะโกนออกมาทันที “ชิงซือหรูเสวี่ย ฉันรักเธอหมดใจ เธอห้ามเปลี่ยนใจไปรักคนอื่น ห้ามไปชอบหยางน้อยนะ! พี่อ้วนจะบอกอะไรให้ เจ้าหมอนั่นสามเดือนไม่อาบน้ำสักครั้ง อยู่ห่างไปสามลี้ยังได้กลิ่นเหม็นเน่าเลย!”

ชิงซือหรูเสวี่ยยิ้มด้วยความเขินอาย ไม่สนใจเจ้าอ้วนหานอีก

7% 6% 4%

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ชื่อเลี่ยนหั่ว’ ตาย!’

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ไป่ฟาอีจง’ ตาย!’

“สู้ๆ ใกล้จะผ่านแล้ว” พวกคนที่นอนเป็นศพเก็บอารมณ์ไม่อยู่ร้องตะโกนออกมา ในใจคิดว่าจะเหมือนกับบอสหมายเลขหนึ่งหรือเปล่า เกือบจะตายยกตี้แต่แล้วก็ผ่านอันตรายไปได้?

จางหยางคิดสักครู่แล้วพูด “เซินไห่ นายไปตำแหน่งโจมตีระยะไกล!” ตอนนี้พวกเขาระยะประชิดมีสามคน ถ้าไม่ปรับเปลี่ยนล่ะก็ เจ้าอ้วนหานตายแน่ ตอนนี้เจ้าอ้วนหานเป็นเจ้าใหญ่ที่ทำดาเมจสูงเป็นอันดับสองรองจากเขา จางหยางต้องการให้เขาอยู่จนถึงตอนสุดท้าย ก็ต้องดูโชคแล้วว่าบอสจะเช็คชื่อใคร!

3% 2%

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘กุ่ยเทียน’ ตาย!’

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘เซินไห่เตอโยวอวี้’ ตาย!’

“เย้!” เมื่อเห็นว่าบอสเรียกชื่อเซินไห่เตอโยวอวี้ไม่ใช่เจ้าอ้วนหาน ทุกคนก็ไชโยโห่ร้องออกมา ทำเอาเซินไห่เตอโยวอวี้ห่อเหี่ยวจนทนไม่ไหว พูดขึ้นว่า “ฉันไม่ได้ทำอะไรให้พวกนายไม่พอใจสักหน่อย ไม่เห็นต้องดีใจกันขนาดนี้”

1%

0%

พร้อมๆ กับที่เลือดขีดสุดท้ายถูกกวาดทิ้งไป บาร์บาร์บาร์ก็ร้องเสียงประหลาดออกมา แล้วล้มครืนลงกองที่พื้น

‘ติ๊ง! ปาร์ตี้ของคุณได้ฆ่า ‘บาร์บาร์บาร์’, คุณได้รับค่าประสบการณ์ 39050 แต้ม (รางวัลปาร์ตี้ 50 แต้ม)!’

“ผ่านแล้ว! ผ่านอีกแล้ว!” ทุกคนโห่ร้องออกมา ก่อนหน้านี้ใครจะไปคิดว่าปาร์ตี้เฉพาะกิจจะสามารถไล่เก็บบอสสองตัวติดต่อกันอย่างง่ายดาย!

“ว้าว! ค่าประสบการณ์เยอะมาก” เจ้าอ้วนหานร้องด้วยความตกตะลึง

จางหยางเคลื่อนไหวดาบรบทำดาเมจใส่ปีศาจอีกสามตัวต่ออย่างไม่พอใจ พูดว่า “ถ้านายตาย ค่าประสบการณ์ของฉันจะเยอะกว่านี้อีก” เขาหยุดสักครู่แล้วพูดต่อ “ทุกคนไม่ต้องปลดปล่อยวิญญาณ น่าจะมีความสำเร็จ”

เจ้าอ้วนหานสั่งการให้สัตว์เลี้ยงโจมตีไปด้วย ยิงธนูไปด้วย พูดว่า “หยางน้อย ความสำเร็จอะไร?”

“เป็นสิ่งน่าเบื่อมาก ยกย่องความสำเร็จของนายเล็กน้อย ไม่มีรางวัลเป็นชิ้นเป็นอัน” จางหยางพูดสบายๆ

แม้ปีศาจทั้งสามตัวจะมีค่าเลือด 6000 แต่ก็ยังต้านการร่วมมือกันทำดาเมจของจางหยางและเจ้าอ้วนหานไม่ได้ เพียงไม่นานก็ล้มลงกับพื้น

‘ติ๊ง! คุณได้รับความสำเร็จ ‘ฉันสามารถ 1VS4!’

“นี่คือของเล่นอะไร?” เจ้าอ้วนหานพูด

จางหยางอธิบาย “ในดันเจี้ยน มีแค่โหมดความตายที่มีระบบความสำเร็จ ส่วนใหญ่แล้วจะให้กำลังใจกับผู้เล่นที่ใช้วิธีการฆ่าที่ค่อนข้างยาก อย่างพวกเราไม่ฆ่าลูกสมุนก่อน แต่จัดการบอสโดยตรงเลย ระบบก็จะเข้าใจว่าเป็นวิธีการฆ่าที่ยากกว่า จึงให้รางวัลความสำเร็จ”

ทุกคนเพิ่งจะเข้าใจเอาตอนนี้ แต่ว่าทุกคนรู้ดี ที่พวกเขาได้ความสำเร็จ ทั้งหมดเป็นเพราะความแข็งแกร่งของจางหยาง! ใครใช้ให้อุปกรณ์สวมใส่ของพวกเขาไม่มีพลังพอจนเล่นวิธีปกติไม่ได้ล่ะ

“ไปวิ่งกลับมาจากจุดเกิด!”

ทั้งแปดคนทยอยปลดปล่อยวิญญาณ วิ่งมาที่ดันเจี้ยนไปด้วย ก็ถามไปด้วย “จ้านอวี้ ถ้างั้นข้างนอกดันเจี้ยนมีความสำเร็จมั้ย?”

“มี แถมมีเยอะด้วย นายเล่นเป็นสิบปีก็ยังไม่แน่ว่าจะทำความสำเร็จหมด” จางหยางจัดการความคิดสักครู่แล้วพูด “ยกตัวอย่างเช่น ถ้านายถูกคนคนเดียวฆ่า 100 รอบ ก็จะได้ความสำเร็จ ‘ฉันเกลียดคุณ’ และหากถูกคนคนเดียวฆ่า 1000 รอบ ก็จะได้ความสำเร็จ ‘ฉันเกลียดคุณ เกลียดจนเข้ากระดูกดำ’

ทุกคน “...........”

รอจนทุกคนฟื้นคืนชีพกลับมา จางหยางก็พูดกับเจ้าอ้วนหาน “ไปเปิดศพ!”

เจ้าอ้วนหานรออยู่นานจนทนไม่ไหวแล้ว ตีบอสมาครึ่งค่อนวัน ก็ไม่ใช่รอเวลาที่จะได้แตะศพนี่หรือ?

“คอยดูมือแดงนำโชคของพี่อ้วน!” เจ้าอ้วนหานยื่นมืออ้วนๆ ออกไปหาศพของบอส

“พี่อ้วน จำไว้ต้องล้างมือก่อนนะ!” เสวี่ยจงซาตะโกนเสียงดัง

[หอกสายฟ้า] (เกรดทองแดงสีเขียว, หอกถือสองมือ)

ค่าพลังการโจมตี (Attack: ATK): 85-113

ระยะระหว่างการโจมตี: 3.8 วินาที

อัตราการสร้างความเสียหายต่อวินาที (DPS): 26

เลเวลที่ต้องการ: 10

“ขะ ของชั้นยอดอ่า!” กุ่ยเทียนเริ่มน้ำลายไหล สองตาเป็นประกายแวววาว

นอกจากกุ่ยเทียนแล้ว คนอื่นๆ เลือกปล่อยวาง อุปกรณ์สวมใส่จึงเข้าไปอยู่ในเป้สะพายหลังของกุ่ยเทียนโดยอัตโนมัติ

“ขอบคุณมากนะทุกคน ขอบคุณมาก!” กุ่ยเทียนรีบเอาหอกมาสวมใส่ แล้วก็คำนับขอบคุณไม่หยุด “โดยเฉพาะพี่ใหญ่จ้านอวี้”

เจ้าอ้วนหานโกรธแล้ว พูดขึ้นมาว่า “กุ่ยเทียน ฉันเป็นคนแตะศพชัดๆ ทำไมนายไม่ขอบคุณฉัน?”

“ขอบคุณพี่อ้วน!” กุ่ยเทียนดีใจจนควบคุมตัวเองไม่อยู่ รีบโค้งให้พี่อ้วนอีกครั้ง ทำเอาทุกคนหัวเราะกันยกใหญ่

[บูทหนัก] (เกรดทองแดงสีเขียว, เกราะเหล็ก)

ค่าการป้องกัน (Defense: DEF): +6

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +5

ค่าความแข็งแกร่ง (Strength: STR): +4

ค่าความเร็ว (Agility: AGI): +1

เลเวลที่ต้องการ: 10

เฟี้ยว! หน้าต่างทอยแต้มเพิ่งจะปรากฏขึ้นมา เก้าคนก็กดปล่อยวางทันที เหลือเพียงจางหยางที่ยังไม่ได้ทอยแต้ม

“ขอบคุณทุกคน!” จางหยางก็พูดอย่างมีมารยาทไปประโยคหนึ่ง เก็บบูทเข้าเป้ แล้วก็นำมาสวมใส่ที่เท้าเปล่าทันที ค่าสถานะทั้งตัวเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

ค่าพลังชีวิต: 520, ค่าความแข็งแกร่ง: 70, ค่าการป้องกัน: 31, ค่าพลังการโจมตี: 86-94

[กระโปรงสั้นของซัคคิวบัสที่บาร์บาร์บาร์แอบซ่อนไว้] (เกรดทองแดงสีเขียว, เกราะผ้า)

ค่าการป้องกัน (Defense: DEF): +2

ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +10

ค่าสติปัญญา (Wisdom: WIS): +7

ค่าพลังวิญญาณ (Spirit: SPR) : +3

เลเวลที่ต้องการ: 10

เมื่ออุปกรณ์สวมใส่ชิ้นนี้วาบออกมา ทุกคนตกตะลึงกันหมด กระโปรงสั้นที่ซัคคิวบัสใส่อยู่บนร่างเมื่อสักครู่ พวกเขายังจำได้ชัดแจ๋วอยู่เลย ถ้าหากอยู่บนร่างกายผู้เล่นหญิง..... ต้องทำให้เลือดกำเดาพุ่งแน่!

“เชี่ย! บอสนั่นโคตรลามกเลย ขอเหยียดหน่อย!” เจ้าอ้วนหานพูดอย่างมีเหตุผลจริงจัง แต่สายตากลับหมุนไปหมุนมาระหว่างกระโปรงและชิงซือหรูเสวี่ย ท่าทางหยาบช้าอะไรก็เก็บซ่อนไว้ไม่อยู่แล้ว!

“เห็นพ้องต้องกันว่ายกอุปกรณ์สวมใส่นี้ให้ชิงซือหรูเสวี่ยคนสวย!” เสวี่ยจงซาใช้เสียงประหลาดตะโกนออกมา

ในที่นี้คนที่สวมชุดผ้ามีอยู่สองคนคือ ชิงซือหรูเสวี่ยกับหั่วฝ่าตี้ ขอแค่หัวฝ่าตี้ปล่อยวาง อุปกรณ์สวมใส่ก็จะเป็นของชิงซือหรูเสวี่ยแล้ว

หัวฝ่าตี้ยิ้มแล้วกดปล่อยวางอย่างไม่มีปัญหา อย่างไรพวกเขาก็กิลด์เดียวกัน ใครได้ประโยชน์ก็คนบ้านเดียวกันอยู่ดี อีกอย่าง เขาเป็นผู้ชาย กระโปรงนี่ดึงดูดสายตาคนเกินไป นอกเสียจากจะเป็นอาวุธเทพ ไม่อย่างนั้นยังไงเขาก็ไม่กล้าใส่

ชิงซือหรูเสวี่ยอายจนทั้งหน้าแดงขึ้นมาทันที

.....................................................................