แฟ้มคดีสืบสวนกุญแจเลือด: Chapter0008 ตอนที่ 9
ตอนที่ 8 การกระทำอันผิดปกติ
“คุณหมายถึงบอกว่า รูปถ่ายใบนั้นที่ประธานเฉินถ่ายผมไว้ใบนั้น?” เย่อวี้ไม่เข้าใจ “ผมบอกตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนี่ิ วันนั้นผมไม่ได้พบเขาโดยตรงติดต่อกับเขาต่อหน้า กล้องวงจรปิดสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของผมได้”
“เรื่องบางอย่างก็ ไม่จำเป็นต้องลงมือเอง อย่างเช่นว่า ให้เฉินเหยียนประสบ `โลกแห่งความฝัน` แบบเดียวกับที่คุณเจอก่อนหน้านี้” โหลโหลวเยวี่ยพูดต่อ “ขอแค่หาวิธีทำให้สลบชั่วคราวและ แล้วอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบปิด ก็จะสามารถควบคุมผ่านตัวควบคุมก็จะทำได้อย่างง่ายดายมาก และรถที่พบศพของเฉินเหยียนก็เป็นสถานที่ลงมือที่เหมาะสมดีมาก”
สาเหตุการตายของเฉินเหยียนเกิดจากอาการช็อกจากการกระตุ้นภายนอก พูดง่ายๆ ก็คือตกใจตาย เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตัวเองเจอก่อนหน้านี้ เย่อวี้เชื่อเลยว่า `โลกแห่งความฝัน` แบบนี้จะต้องได้สร้างแรงการกระตุ้นได้ในระดับหนึ่งอย่างแน่นอน แต่การกระตุ้นจนถึงขั้นทำให้เกิดอาการช็อกก็ดูจะยากเกินไป
“ถ้าหากเป็นเพียงการถูกกระตุ้นจากโลกเสมือนยจริง ความเป็นไปได้ที่จะทำให้คนช็อกตายโดยตรงน้อยมาก” ยังไม่ทันที่เย่อวี้จะถาม โหลโหลวเยวี่ยก็ได้พูดต่อพร้อมเรียกจอภาพเสมือนจริงจากห่วงข้อมือ บนบนั้นเหมือนจะแสดงรายงานฉบับหนึ่ง “แต่สำหรับสมองที่ได้รับภาระเกินขีดจำกัดพิกัดไปมากในช่วงระยะเวลาสั้นๆ ล่ะก็ การกระตุ้นแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว”
“นี่คือผลชันสูตรสมองของเฉินเหยียน ในนั้นเขียนไว้ชัดเจนว่า สมองของเขามีการทำงานเกินขีดจำกัดพิกัดถี่มากในช่วงระยะเวลาสั้นๆ จนถึงจุดวิกฤติของการพังทลายล่มสลาย” พี่มู่ที่อยู่ข้างๆ อธิบาย
“แล้ว... มันหมายความอธิบายถึงอะไร? ผมไม่เข้าใจ”
“ฮ่าๆ ในเมื่อคุณก็รู้ถึงความพิเศษของหน่วยงานของพวกเรา ก็น่าจะคิดได้ว่าคดีทั่วไปไม่ต้องถึงมือพวกเราหรอก การที่พวกเราเข้ามายุ่งเกี่ยวมันก็แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเกี่ยวข้องกับหินกุญแจเลือด” พี่มู่โน้มตัวเข้ามา นั่งลงตรงที่เท้าแขนข้างเย่อวี้ เอาแขนเท้าไปที่พนักเก้าอี้ ยิ้มพูดกับเย่อวี้ยิ้มๆ
กลิ่นน้ำหอมจางๆ บนตัวพี่มู่ลอยมา ทำให้เย่อวี้ใจวอกแวก หัวใจเต้นเร็วขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ เขารีบขยับร่างกายไปด้านข้างด้วยท่าทีเขินอาย “นี่เป็นผลข้างเคียงจากการใช้หินกุญแจเลือดที่มากเกินไป” โหลโหลวเยวี่ยพูดแทงทะลุความสงสัย “การใช้หินกุญแจเลือดก็มีค่าตอบแทนสิ่งที่ต้องจ่าย ในขณะที่มันช่วยเพิ่มคลื่นสมองของคนเรา มันก็ได้สร้างภาระหนักให้กับสมองพร้อมๆ กัน ถ้าหากใช้อย่างต่อเนื่องในช่วงระยะเวลาสั้นๆ สมองจะอ่อนแอลงมาก หากการกระตุ้นที่ถูกเวลาก็จะทำให้พังทลายลงได้”
“หรือก็คือว่า การตายของเฉินเหยียนถูกคนวางแผนไว้แล้วเป็นอย่างดีแล้ว และคนร้ายก็มีความเป็นไปได้ที่จะเกี่ยวข้องกับหินกุญแจเลือด?”
“ที่จริงแล้ว พวกเราเริ่มให้ความสนใจที่เฉินเหยียนตั้งแต่หลายเดือนก่อน คุณก็คงรู้ว่า ตั้งแต่ปีนี้เดือนกุมภาพันธ์ปีนี้เป็นต้นมา ภายในระยะเวลาสั้นๆ เพียง 3 เดือน กลุ่มบริษัท H ได้ชนะการประมูลหลายรายการอย่าง แถมราบรื่นเป็นพิเศษ พวกเราได้รับข่าวว่า ในระหว่างกระบวนการ เฉินเหยียนได้กำความลับของบุคคลสำคัญของอีกฝ่ายตรงข้าม แล้วะใช้มันข่มขู่อีกฝ่ายจนชนะการประมูล และ้วข้อมูลพวกนี้เฉินเหยียนล้วนได้มาหลังจากพบเจอพวกเขา” รอยยิ้มของพี่มู่ค่อยๆ หายไป น้ำเสียงเริ่มจะจริงจังขึ้นมา
“ก็เหมือนกับว่า... เขาอ่านความทรงจำโดยตรงของอีกฝ่ายโดยตรงตอนที่ได้พบเจอกัน?”
“อย่างน้อยเบื้องบนก็สงสัยกันมาอย่างนี้ เพราะมีความเป็นไปได้ที่จะเกี่ยวข้องกับหินกุญแจเลือด ดังนั้นจึงขอให้พวกเราตรวจสอบเขาอย่างลับๆ และในระหว่างที่ตรวจสอบพวกเราก็ได้เจอเบาะแสบางอย่าง” โหลโหลวเยวี่ยดึงรูปถ่ายหลายใบจากจอภาพเสมือนจริง ดูเหมือนจะเป็นรูปภาพข้อมูลของเฉินเหยียนทั้งหมด
“สามใบแรกเป็นรูปถ่ายของเฉินเหยียนตอนที่ออกงานอีเว้นท์เมื่อปีที่แล้ว ส่วนและรูปถ่ายใบหลังๆ คือรูปภาพข้อมูลงของเฉินเหยียนในงานการประมูลของปีนี้ คุณสังเกตเห็นมไหมว่าในภาพนั้นมีตรงไหนที่มันน่าสนใจบ้าง?”
เย่อวี้เพ่งมองรูปถ่ายอย่างละเอียด รู้สึกว่าแต่ละใบก็คล้ายๆ กันหมด ก็มีแค่การถ่ายรูปถ่ายตอนจับมือกับรูปถ่ายหมู่ประมาณนั้น เฉินเหยียนสีหน้านิ่งเฉย ฉากหลังรูปถ่ายเรียบง่าย ไม่มีตรงไหนที่พิเศษเลย การแต่งตัวก็ดูเหมือน... หืม? เดี๋ยวก่อน...
“ช่วยขยายมือของเฉินเหยียนในรูปใบหลังๆ หน่อยได้ไหม?” เย่อวี้สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง “แหวนที่อยู่บนมือเขา เหมือนจะเป็น...”
“ถึงแม้จะเป็นแค่ไอ้นักข่าวหน้าใหม่ แต่การสังเกตของคุณก็ไม่เลวนี่นา” แววตาของโหลโหลวเยวี่ยแสดงความการชื่นชม แล้วละขยายภาพส่วนมือของเฉินเหยียนอย่างใกล้ๆชิด ในรูปถ่ายงานของการประมูลหลายไม่กี่ใบนั้น เฉินเหยียนเหมือนจะบนสวมแหวนเพชรสีแดงที่นิ้วชี้ข้างขวาของเฉินเหยียนเหมือนจะมีแหวนเพชรสีแดงสวมอยู่ ถึงแม้รูปถ่ายจะไม่สามารถแสดงถึงความแวววาวของมันออกมาได้ แต่ดูจากสีสันแล้ว มีความคล้ายกับหินกุญแจเลือด
“แหวนวงนั้น พวกคุณได้ตรวจสอบหรือยัง?” เย่อวี้มองไปที่โหลโหลวเยวี่ย
“แหวนวงนั้นเฉินเหยียนได้มาโดยผ่านวิธีการช่องทางบางอย่างเมื่อปลายปีที่แล้ว พวกเราไม่พบบันทึกการทำธุรกรรมใดๆ ที่เกี่ยวกับแหวนวงนี้ เลย คาดว่าซื้อมาจากตลาดมืด แต่เพราะว่ามันเป็นทรัพย์สินของส่วนตัวของเฉินเหยียน หากจะขอตรวจสอบทั้งๆ ที่ยังไม่มีหลักฐาน ในสถานการณ์แบบนี้ หนึ่งคือไม่สอดคล้องกับกฎหมาย สองคือจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นตื่นตัวและระวังตัวมากขึ้น ดังนั้นในตอนแรกผมจึงจะใช้ข้ออ้างเรื่องของคดีที่อู๋เสวียปิงหายสาบสูญมาพบกับเขาโดยตรง แต่เสียดายที่ช้าไปก้าวหนึ่ง”
“เขาเกิดเรื่องก่อนที่จะมาพบกับคุณ... แล้ว หลังจากที่เขาตาย พวกคุณหาแหวนนั่้นเจอไหม?”
“ถูกเอาไปแล้ว” สีหน้าเงียบสงบของโหลโหลวเยวี่ยที่เงียบสงบดูแฝงด้วยอึมครึมความเศร้านิดๆ “ในคืนที่เฉินเหยียนเกิดเรื่อง”
จอภาพเสมือนจริงได้แสดงวีดีโอช่วงหนึ่งจากของกล้องวงจรปิดขึ้นมา “นี่คือภาพตอนที่เฉินเหยียนเดินออกจากประตูทิศเหนือของตึกหลักในตอนนั้น จะเห็นว่าที่บนมือของเขายังสวมแหวนวงนั้นอยู่ แต่ในสถานที่พบศพแหวนวงนั้นกลับหายไป พวกเราตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุและบริเวณรอบๆ อย่างละเอียด แต่ก็ไม่พบเจอร่องรอยของแหวนวงนั้น”
“ก็หมายความว่าหรือก็คือว่า มีคนในสถานที่เกิดเหตุแอบเอาแหวนที่ดูคล้ายๆ หินกุญแจเลือดวงนั้นไป และเป็นไปได้ที่คนคนนั้นจะเป็นคนร้าย?”
“ใช่แล้ว” โหลโหลวเยวี่ยเงยหน้าขึ้น “แต่ว่าว่า เกิดสถานการณ์ไม่คาดคิดขึ้นในระหว่างที่คนร้ายดำเนินแผนการอยู่นั้น เกิดสถานการณ์ไม่คาดคิดขึ้น ทำให้หางโผล่หางออกมา”
“สถานการณ์ไม่คาดคิด?”
“นั่นก็คือการกระทำอันผิดปกติของเฉินเหยียน” โหลโหลวเยวี่ยปรับห่วงกำไลข้อมือเล็กน้อย จอภาพเสมือนจริงแสดงภาพสามมิติของบริเวณสำนักงานใหญ่กลุ่มบริษัท H “ ให้พวกเราคืนฉากย้อนกลับไปที่เหตุการณ์ในตอนขณะนั้น สามทุ่มสามสิบนาที เฉินเหยียนเดินออกจากออฟฟิศต ห้านาทีผ่านไปถึงปรากฎปรากฏตัวขึ้นที่ประตูทิศเหนือของล็อบบี้ตึกหลักชั้นที่หนึ่ง หลังเดินออกจากประตูไปก็ออกจากระยะของบริเวณกล้องวงจรปิด พวกเราเห็นแค่ได้เพียงว่าเขาเดินไปทางอาคารรอง”
บนจอภาพแสดงภาพเส้นทางการเดินของเฉินเหยียน แถมยังระบุเวลาเอาไว้ข้างๆ ทำให้มองไปแล้วเข้าใจได้ง่าย
“ทางเดินระหว่างอาคารหลักกับอาคารรองไม่มีกล้องวงจรปิด พวกเราไมรู้ว่าช่วงเวลานั้นเกิดอะไรขึ้นกับเฉินเหยียนเกิดอะไรขึ้น แต่จากสิ่งที่ได้รู้ับในภายหลัง สามารถยืนยันข้อเท็จจริงสามข้อนี้ได้
อันดับแรก หลังจากเฉินเหยียนออกจากประตูทิศเหนือของตึกหลัก กล้องวงจรปิดของอาคารรองและลานจอดรถใต้ดินไม่มีภาพของเฉินเหยียน
อันดับต่อไป ตอนสามทุ่มสี่สิบห้านาที เฉินเหยียนได้ถ่ายรูปที่บริเวณประตูทิศใต้และตรวจดูรูปหลายรอบ
สุดท้าย ศพของเฉินเหยียนถูกพบอยู่ในรถของตัวเองที่ลานจอดรถใต้ดินในอาคารรอง”
“เดี๋ยวๆ ถ้ายึดตามหากดูจากข้อเท็จความจริงที่คุณพูดมาเมื่อครู่กี้จะ มีความขัดแย้งที่ชัดเจนมาก กล้องวงจรปิดของอาคารรองและลานจอดรถใต้ดินก็ไม่มีภาพของเฉินเหยียน แล้วทำไมศพของเฉินเหยียนถึงโผล่ออกมาจากความว่างเปล่าไปกลางอากาศอยู่ในรถที่ลานจอดรถใต้ดินได้? มันไม่สมเหตุสมผลเลย!”
“ทุกอย่างที่ดูไม่สมเหตุสมผลนั้นที่จตริงแล้วสามารถหาคำอธิบายมาอธิบายได้ ที่พวกเรารู้คือแม้ กล้องวงจรปิดจะไม่มีภาพไม่ได้ถ่ายติด แต่นั่้นก็ไม่ได้หมายความว่าเฉินเหยียนไม่ได้เข้าไป” โหลโหลวเยวี่ยปรับกำไลห่วงข้อมืออีกครั้ง บนจอภาพช่วงที่เป็นอาคารรองและลานจอดรถใต้ดินในจอภาพก็ถูกขยายออก สิ่งก่อสร้างสามมิติถูกปรับให้โปร่งใสขึ้น ภายในปรากฎปรากฏจุดแดงหลายจุด “พวกนี้คือเป็นตำแหน่งกล้องวงจรปิดของอาคารรองและลานจอดรถใต้ดิน หลักๆ แล้วอยู่ที่หน้าประตู ล็อบบี้ ลิฟต์ พวกทางหลักๆ ไม่ได้หนาแน่นมากนัก ในทางทฤษฎีแล้ว ขอแค่คุ้นเคยกับตำแหน่งของกล้องวงจรปิดแล้ว หากอยากจะหลบกล้องเข้าไปในลานจอดรถก็มีความเป็นไปได้”
“และพื้นที่บริเวณนี้เป็นที่จอดรถเฉพาะส่วนตัวของเฉินเหยียน” ในภาพมีพื้นที่หนึ่งถูกขยายออกมา สามารถมองเห็นได้ว่า รอบๆ พื้นที่บริเวณนี้ไม่มีจุดแดง “รอบๆ ที่จอดรถเฉพาะส่วนตัวของเฉินเหยียนไม่มีการติดตั้งกล้องวงจรปิด ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไร เมื่อดูจากผลลัพธ์ พวกเราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเฉินเหยียนเข้าไปในรถได้อย่างไรโดยผ่านทางกล้องวงจรปิด”
“ถึงแม้บริเวณที่จอดรถจะไม่มีกล้องวงจรปิด แต่ระหว่างทางที่ไปที่จอดรถมันก็น่าจะมีมั้ง?”
“ทางที่จะไปที่จอดรถของเฉินเหยียนมีสองเส้นทาง หนึ่งคือ ผ่านลิฟต์ของล็อบบี้อาคารรองถึงลานจอดรถใต้ดิน สองคือ ผ่านบันไดหนีไฟของอาคารรองเข้าไปที่ลานจอดรถ ถ้าหากใช้ลิฟต์ มันก็ต้องโดนกล้องวงจรปิดที่อยู่ในลิฟต์ถ่ายเอาไว้ ถ้าอย่างนั้นด้วยวิธีนี้ ทางเดียวที่เฉินเหยียนจะเข้ามาที่ลานจอดรถได้ก็คงมีแค่บันไดหนีไฟเท่านั้น”
“แต่ว่าที่บันไดหนีไฟก็มีกล้องวงจรปิดเหมือนกัน ถ้าหากเดินไปตามเส้นทางนี้ก็มีโอกาสที่จะถูกถ่ายติดไว้ เว้นแต่ว่า... “
“เว้นแต่ว่าตัวเฉินเหยียนเองจงใจหลบกล้องวงจรปิดเอง” โหลโหลวเยวี่ยให้คำตอบออกมา
---------------------------------------------------------------------------------------------