Smiling Talk ยิ้มละมุนกรุ่นหัวใจ

4 / 20

ตอนถัดไป

Smiling Talk ยิ้มละมุนกรุ่นหัวใจ: Chapter0004 ตอนที่ 4

Name: Smiling Talk ยิ้มละมุนกรุ่นหัวใจ
Price: ฟรี
Availability: InStock
Author: ซวงหวาเยวี่ยหมิง

#4Chapter0004

ตอนที่ 4

...เสี่ยวซี พ่อกับแม่กลับมาเมื่อตอนบ่าย แต่ตอนเย็นต้องไปประชุมต่อ คงรอลูกเลิกเรียนไม่ได้ พ่อกับแม่ซื้อนมมาให้ลูกลังหนึ่ง อย่าลืมดื่มนะลูก กินข้าวให้ตรงเวลาด้วยล่ะ

เลิกเรียน กว่าจะกลับถึงบ้านก็ห้าโมงกว่าแล้ว หลิงซีเฉวียนมองไปตรงระเบียงประตูตามเคย บนนั้นมีกระดาษแผ่นหนึ่งแปะอยู่ไม่ผิดจากที่คิด เธอกวาดตาอ่านข้อความผ่านๆ พอเป็นพิธี แล้วดึงมันออกมาขยำทิ้งถังขยะ

พ่อแม่ของเธอทำงานยุ่งจนหัวฟูทุกวัน ปีหนึ่งๆ มีเวลาอยู่บ้านไม่ถึงเดือน ดังนั้นหากวันไหนที่พวกเขารอกินข้าวเย็นพร้อมเธอที่บ้าน นั่นถึงจะเรียกว่ามหัศจรรย์

เธอหยิบแซนด์วิชที่ซื้อมาเมื่อวานซืนออกจากตู้เย็น จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องนอน เปิดสมุดการบ้านที่ยังทำไม่เสร็จ โยนกระเป๋าลงบนเตียงส่งๆ แล้วกินข้าวเย็นพลางเปิดคอมพิวเตอร์

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร เธอทำการบ้านเสร็จหันดูนาฬิกาข้างฝาพบว่าเพิ่งเป็นเวลาหนึ่งทุ่มกว่า ขณะที่กำลังคิดว่าจะเล่นเปียโนแก้เครียดดีหรือไม่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังตึ๊งๆๆ ดังขึ้นจากคอมพิวเตอร์

หลิงซีเฉวียนเปิด QQ กล่องสนทนาอันหนึ่งเด้งขึ้นมา : ‘Lovely Smile’ เชิญคุณเข้าร่วมสนทนา

หลินเสี้ยวฉีเชิญเธอเข้ากลุ่มสนทนาทำไมกัน

เธออึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะกดรับอย่างงงๆ ครั้นพอเห็นชื่อสมาชิกทางด้านขวาถูกเปลี่ยนเป็นชื่อสำรองกันหมด เธอก็ใจเต้นโครมคราม

นอกจากหลินเสี้ยวฉี เธอ และตี๋ฉินแล้ว ผู้ชายอีก 4 คนที่มักจะเล่นด้วยกันก็ถูกลากเข้ามาด้วย ทั้งเซียวชุ่น ฉีย่าหลิง เย่ชิงถิง...รวมถึงอิ่นจวิ้นอวี้ หนุ่มพูดน้อยที่เธอมักจะเห็นเขาอยู่กับเย่ชิงถิงบ่อยๆ

19:03:11

เซียวชุ่น : 0. 0 หลินเสี้ยวฉี เธอลากพวกเราเข้ามาทำไมเนี่ย

19:03:23

หลินเสี้ยวฉี : ฉันแค่จะถามดูว่าปิดเทอมพวกนายมีแพลนอะไรกันหรือยัง

19:03:25

ฉีย่าหลิง : ??

เซียวชุ่น : หมายความว่าไง

19:03:30

หลินเสี้ยวฉี : จะหมายความว่าไงได้ล่ะ ก็จะนัดพวกนายไปเที่ยวกันไง

หลิงซีเฉวียนถึงกับอึ้ง พวกเขาสนิทกันถึงขั้นสามารถไปไหนมาไหนด้วยกันเลยหรือ

สมาชิกคนอื่นในกลุ่มผู้ซึ่งแต่เดิมก็ไม่ค่อยคึกคักกันอยู่แล้วพากันเงียบไปนาน ประหนึ่งกำลังคิดเช่นเดียวกับหลิงซีเฉวียน

19:05:20

หลินเสี้ยวฉี : เอ้า ทำไมไม่มีใครตอบฉันล่ะ…

19:05:40

เซียวชุ่น : เจ๊ฉี ไม่ใช่ว่าพี่ฉีนัดเจ๊ไปสองต่อสองแต่เจ๊ไม่สบายใจ เลยอยากลากพวกเราไปเป็นไม้กันหมาหรอกนะ

19:05:50

หลินเสี้ยวฉี : อยากตายหรือไงเซียวชุ่น! ไม่ใช่อย่างนั้นโว้ย!

ตี๋ฉิน : เห็นเธอร้อนตัวอย่างนี้ ยิ่งเหมือนที่ว่าเข้าไปใหญ่~

19:05:52

ฉีย่าหลิง : เปล่านี่...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมอยู่ๆ เธอถึงพูดเรื่องไปเที่ยวขึ้นมา ฉันเองยังไม่เคยคิดจะไปเที่ยวกับเธอเลย ถ้าอยากรู้ก็ไปถามหลังไมค์เองสิ

ข้อความของฉีย่าหลิงปรากฏขึ้นมาหลังข้อความของตี๋ฉินติดๆ จนแทบจะพร้อมกัน

หลิงซีเฉวียนมองข้อความนี้อย่างแปลกใจ เพราะน้ำเสียงในข้อความดูไม่เหมือนส่งมาให้พวกเขาอ่าน แต่เหมือนกำลังคุยส่วนตัวอยู่กับใครแล้วดันส่งผิดช่องมากกว่า…

กลุ่มสนทนาเงียบลงอีกครั้ง แต่คราวนี้ดูเหมือนเป็นความเงียบแบบกระอักกระอ่วนเสียมากกว่า ทว่าไม่ทันไรก็มีคนมาทำลายความกระอักกระอ่วนอันน่าอึดอัดนี้