Black Peach Z เดิมพันรักสาวแฮกเกอร์: Chapter0005+0006 ตอนที่ 3
ตอนที่ 5ส่งเสียเลี้ยงดูเทพบุตรโรงเรียน
“ไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม คุณชาย!”
ฟู่จิ่วเพิ่งเดินลงมาจากตึก พลันเห็นเฉินเสี่ยวตงพ่อบ้านรุ่นเยาว์กำลังวิ่งกระหืดกระหอบมาหาเธอ แววตาเต็มไปด้วยความกังวล
“คุณชายเจ็บตรงไหนหรือเปล่า พวกฮั่วซืออวี่ทำอะไร...”
ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ ฟู่จิ่วขัดขึ้นมา “โดนฉันอัดกลับไปแล้ว”
“อะไรนะ?!” เฉินเสี่ยวตงรู้สึกว่าที่ตัวเองวิ่งมาตลอดทางหูต้องมีปัญหาแล้วแน่ๆ จึงถามอย่างกระอักกระอ่วนว่า “คะ...คุณชายกำลังจะบอกว่า...ไม่ได้โดนซ้อมอย่างนั้นเหรอ”
คนเป็นเจ้านายเลิกคิ้วขึ้น “ฉันดูเหมือนพวกที่ชอบถูกซ้อม?”
ประเด็นสำคัญคือแต่ก่อนเป็นอย่างนั้นน่ะสิ!
เฉินเสี่ยวตงพูดบ่นอยู่ในใจ รู้ดีว่าตั้งแต่คุณชายของตัวเองฟื้นขึ้นมาก็มีอะไรบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิม
อย่างแรกเลยก็คือท่าทางดูมีเสน่ห์มาก แต่นี่ไม่ได้รวมความสามารถในการรับมือกับกลุ่มฮั่วซืออวี่...
“เมื่อกี้คุณชายเห็นคุณชายฉินไหมครับ” เฉินเสี่ยวตงถามอย่างระแวดระวัง
ฟู่จิ่วบิดขี้เกียจก่อนตอบ “ไม่เห็น”
“ไม่เห็นก็ดีแล้ว!” ฝ่ายลูกน้องถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่
ทำเอาคนเป็นเจ้านายประหลาดใจตงิดๆ ทำไมแต่ละคนถึงกลัวว่าเธอจะได้พบกับคุณชายฉินกันไปหมด “ต่อให้ฉันเจอเขา แล้วมันจะยังไงเหรอ?.”
“ก็ผมกลัวคุณชายจะวิ่งไปเกาะเขาชนิดไม่ยอมปล่อยน่ะสิครับ” เฉินเสี่ยวตงมองคุณชายตัวเองอย่างตำหนิหน่อยๆ“คุณชายลืมไปแล้วเหรอว่าตัวเองเคยไปทำอะไรเอาไว้”
เจ้านี่ไม่เตือนก็ดีอยู่หรอก แต่พอเตือนแล้วไอ้ความทรงจำแสนจะห่วยแตกก็วิ่งเข้ามาสู่สมองของเธอ
เหมือนกับว่าที่โรงอาหารแห่งนี้นี่แหละ ที่ทำให้เธอเกิดรักแรกพบเมื่อเห็นแผ่นหลังของท่านเทพฉิน
จากนั้นก็...เอ่ยปากว่าจะ ‘เลี้ยงดู’ เขา!
ฟู่จิ่วไม่ใช่คนขี้อาย แต่ตอนนี้กลับอยากปิดหน้าตนเองแล้ว
แต่เธอเป็นถึงราชินีแฮกเกอร์เชียวนะ ยังไงก็ต้องพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง “เมื่อก่อนคนที่พูดว่าจะเลี้ยงดูเขาน่ะ ไม่ใช่ตัวฉัน”
เฉินเสี่ยวตงทำหน้าแบบที่ว่า ‘คุณชายคิดว่าทุกคนในโรงเรียนตาบอกกันหมดเหรอครับ’
แล้วก็ย้ำเตือนเจ้านายตนอีกครั้ง “คุณชายฟังผมนะครับ ถึงคุณจะชอบผู้ชายยังไง ก็อย่าไปคิดอะไรกับคุณชายฉิน สถานะของเขาตระกูลฟู่เราไปแตะต้องอะไรไม่ได้เลยนะครับ! เรากับเขาห่างกันตั้งหลายชั้นเชียวนะ!”
“อืม” ฟู่จิ่วฟังและรับคำไปแกนๆ
เฉินเสี่ยวตงหยุดเดิน พูดสีหน้าจริงจังด้วยเหตุผลและความจริงใจ “คุณชายชอบผู้หญิงไม่ได้จริงๆ เหรอครับ? เรื่องนี้น่ะ...นายท่านต่อว่าคุณแล้วนะ ไม่ให้เงินค่าขนมก็ว่าไป แต่นี่ถึงขั้นไม่แยแสความเป็นความตายของคุณในโรงเรียน ไม่แน่นะว่าต่อไปอาจไม่ยกบริษัทให้คุณ แต่จะไปยกให้เจ้าพี่น้องบ้านเล็กแทน คุณชายไม่รู้สึกเดือนร้อนเลยเหรอครับ อย่างน้อยก็เห็นแก่คุณผู้หญิงเถอะ อย่าไปชอบผู้ชายเลย”
ฟู่จิ่วถึงกับหยุดชะงักฝีเท้าเมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาฉายแสงเย็นกระด้าง
พี่น้องคู่นั้นเอาเรื่องในอดีตของเธอไปแฉต่อหน้าพ่อ
ตอนแรกพ่อของเธอผู้มีชื่อว่าฟู่จงอี้ก็ดีต่อเธออยู่มาก ถึงอย่างไรเธอก็ถือเป็น ‘ลูกชาย’ คนแรกของท่าน
ต่อมาภายหลังพ่อได้ฟังคำพูดกรอกหูเยอะเกิน ทำให้ไม่ชอบเธอมากขึ้นเรื่อยๆ จนได้ยินเรื่องเธอเป็นเกย์ ในที่สุดจึงตัดเงินในส่วนของเธออย่างสิ้นเชิง!
กระทั่งไม่ยอมกลับบ้าน ไม่สนแม้คู่ชีวิตที่ผ่านความยากลำบากมาด้วยกัน
ฟู่จิ่วไม่เคยรู้สึกดีต่อผู้ชายเฮงซวยแบบนี้
ที่พ่อตั้งบริษัทขึ้นมาได้เป็นเพราะทรัพย์สินของแม่ทั้งนั้น เวลานี้พ่อมีทุกอย่างแล้วเลยอยากกันแม่ออกไปงั้นเหรอ?
ในโลกมีเรื่องอะไรดีๆ แบบนี้ด้วยหรือ?
ในเมื่อเธอรับเอาร่างนี้ไว้แล้ว ฉะนั้นสิ่งที่ต้องเป็นของเธอและแม่จะต้องเอากลับคืนมาให้หมด!
ตอนที่ 6
แฮกเกอร์เริ่มเคลื่อนไหว...ได้เจอฉินมั่วในเกมแล้ว
ตอนนี้...สิ่งที่เธออยากได้มากที่สุดคือหาเงินไปซื้ออะไหล่มาประกอบเป็นคอมพิวเตอร์แบบดีเยี่ยม
ส่วนเครื่องที่บ้านเธอเห็นแล้วแหละ มันเหมาะกับการเล่นเกม แต่จะแฮกเว็บไซต์ยังมีจุดอ่อนอยู่
ดังนั้นการหาเงินจึงเป็นภารกิจแรกที่ต้องจัดการ...
“คุณพูดว่าอะไรนะ หาเงิน?!”
หลังจากที่เฉินเสี่ยวตงโพล่งคำถามนี้ออกไป คนขับรถก็พลอยตกใจตามไปด้วยจนต้องเบรกรถกะทันหัน จากนั้นคนทั้งสองต่างหันมามองนายน้อยเป็นตาเดียวกันด้วยความรู้สึกเหมือนเห็นมนุษย์ต่างดาว
มือซ้ายของฟู่จิ่วยังคงถือกระป๋องโค้กเอาไว้ขณะขมวดคิ้วงามขึ้น “ทำไม? ฉันพูดว่าหาเงินเนี่ยมันแปลกนักเหรอ?”
“ก็...นิดนึงครับ” เฉินเสี่ยวตงพูดปากไม่ตรงกับใจ มันแปลกมากเลยล่ะ! แต่ก่อนวันหนึ่งเอะเอะก็รูดไปพันหยวนแบบอวดรวย จนทำให้ใครต่อใครเห็นแล้วอยากจะกระทืบ แล้วตอนนี้กลับมาบอกว่าจะเริ่มหาเงิน? ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย!
ฝ่ายเจ้านายยิ้มบางๆ “คนเราอ่ะนะ ก็ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้าง ช่วงนี้ยิ่งจนๆ อยู่ด้วย ต้องหาอะไรทำสักหน่อย”
“คุณชายครับ!” คนขับรถสูงวัยขยับตัวราวกับว่ารู้สึกตื้นตันใจมาก “ถ้าคุณผู้หญิงได้ยินคุณพูดแบบนี้ มีหวังคืนนี้ต้องหลับฝันดีแน่ๆ เลยครับ”
ฟู่จิ่วดื่มโค้กแล้วเอ่ยต่อ “ตอนนี้แม่ต้องไปคุยเรื่องธุรกิจที่ต่างมณฑล พวกนายอย่าไปรบกวนนะ เรื่องหาเงินมันต้องใช้เวลา พรุ่งนี้ลุงหวังช่วยไปลาเรียนให้ฉันสักสองวันนะ”
ลุงหวังและเฉินเสี่ยวตงเห็นพ้องต้องกัน ...พูดมาตั้งนาน ที่แท้คุณชายแค่อยากจะหาเรื่องลาเรียนนี่เอง!
“คุณชายครับ อยากพักอยู่กับบ้านก็บอกมาตรงๆ เถอะ มาหลอกพวกเราว่าจะหาเงินทำไม” เฉินเสี่ยวตงบ่นเบาๆ
ฟู่จิ่วได้แต่ถอนหายใจยาวเมื่อได้ยินคำบ่นนั่น
เธอรู้สึกได้ ไม่ว่าจะพูดอะไรออกมา คนรอบข้างก็ไม่มีวันเชื่อเธอหรอก
เพราะภาพพจน์ชอบอวดรวย ไม่ตั้งใจเรียน เอาแต่จะ ‘เลี้ยงดู’ ผู้ชายหล่อมันฝังลึกอยู่ในหัวใจของคนทุกคน!
ทว่าเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือน จะได้เสแสร้งได้ง่ายกว่านี้ด้วย...
ณ.ชั้นสองของบ้านตระกูลฟู่ในยามค่ำคืน
หากมองไปที่กระจก ก็จะเห็นเพียงนิ้วขาวเรียวทั้งสิบกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วบนคีย์บอร์ดรุ่นเก่า
ซึ่งถ้าคนที่เล่นเกมคอมพิวเตอร์บ่อยๆ มาเห็น เป็นต้องดูออกว่าคนๆ นี้เดินตำแหน่งการเล่นได้สวยงามมาก!
เสียง ‘พลั่ก’ ดังขึ้น
ปล่อยกลยุทธ์เด็ด!
กำจัดบอสตายหมด เฟิร์สคิล[footnoteRef:1]สำเร็จ! [1: First Kill หรือ First Blood หมายถึง การฆ่าครั้งแรกภายในรอบนั้นโดยไม่สนใจว่าผู้เล่นจะอยู่ฝ่ายใด]
“ว้าว! นักเล่นมืออาชีพหรือไง ผ่านด่านบอสนรกไปได้ไงเนี่ย”
“ไม่ใช่มืออาชีพหรอก ฉันจ่ายเงินให้คนๆ นี้ช่วยในมินิแมพ[footnoteRef:2] แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะได้เฟิร์สคิล ฉันช็อกจนหน้าสั่นไปเลยแหละ!” [2: แผนที่ย่อในเกมคอมพิวเตอร์ที่แสดงข้อมูลคร่าวๆ]
“คนนั้นอยู่ไหน ชื่ออะไร? ฉันว่าจะจ้างเขาด้วย แล้วเครื่องมือที่ใช้เจ๋งป่ะ”
“เฮ้ย เขาไม่มีเครื่องมืออะไรเลยนะ ดูเหมือนจะเป็นคนใหม่ที่ยังขาดเงินด้วย”
“แกหลอกใครวะ คนใหม่จะผ่านบอสนรกได้เหรอ”
“จริงๆ นะ ฉันเพิ่งส่งข้อความไปหาเขาเอง เห็นว่าเขารับงานฆ่าทั้งทีมอยู่ ตอนนี้จะเริ่มรอบที่สองแล้ว เดี๋ยวพวกนายดูประกาศจากเกมก็แล้วกัน”
ทันทีที่นายคนนี้พูดจบ ทุกคนต่างได้รับประกาศเรื่องเฟิร์สคิลอีกครั้งหนึ่ง!
แล้วครั้งที่สาม สี่ ห้า...สิบก็ตามมา!
ทุกครั้งชื่อ ‘แบล็กพีช Z’ ล้วนแต่ปรากฏอยู่บนลำดับต้นๆ ของบอร์ดเสมอ
วิธีการเล่นที่เหมือนมีประสิทธิภาพเป็นพิเศษ ทำให้ทุกคนต่างตื่นเต้นจนเลือดพล่านกันไปหมด
ส่วนในกลุ่มผู้เล่นมืออาชีพ เจ้าหนุ่มแมวเหมียว[footnoteRef:3]เจ้าของใบหน้าน่ารักร้องอย่างตื่นเต้น “คุณชายฉิน...ดูแบล็กพีช Z สิ! สุดยอดไปเลย พวกเราลากเขาเข้าทีมกันเถอะครับ” [3: ผู้ชายสไตล์แมว หมายถึง ผู้ชายที่มีนิสัยติดบ้าน รักความสมบูรณ์แบบ ขี้เซา ไม่ถนัดสนทนากับคนแปลกหน้า]
ฉินมั่วนั่งไขว้ขา เบือนหน้าไปมอง ดวงตาสีดำและผิวที่ขาวผ่องของเขา ขับให้เจ้าตัวดูเหมือนพวกแวมไพร์ โดยเฉพาะเวลาที่สวมเสื้อฟอร์มของทีมนักเล่นมืออาชีพเอาไว้ ยิ่งขับท่าทีเย็นชาให้มากขึ้นอีกเท่าตัว “มือใหม่งั้นเหรอ?”
.....................................................................