สตรีอย่างข้าน่ะหรือ คือขันที?!: Chapter 010 ตอนที่ 10
ตอนที่ 10 ความโหดเหี้ยมของพญายม
ยิ่งกว่านั้น บนตัวเขายังมีกลิ่นจางๆ ของอำพันทะเลที่หอมละมุน
เล่อเหยาเหยาสูดดมเบาๆ ก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นที่อบอวลติดจมูก จนใจพลันสั่นไหว
ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตนเองกำลังถูกชายหนุ่มโอบกอดอยู่
เธอเกิดมาจนอายุสิบแปดปีแล้ว ยังไม่เคยถูกชายหนุ่มคนใดโอบกอดเลย! วันนี้กลับถูกชายหนุ่มตรงหน้าผู้นี้โอบกอดไว้ เธอจึงไม่รู้ว่าจะจัดการกับความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนภายในใจเช่นนี้อย่างไรดี
แต่เมื่อครู่ชายหนุ่มผู้นี้ ยังมีทีท่าว่าจะหักกระดูก ลอกหนังของเธอเข้าท้องอยู่เลย ทำไมตอนนี้กลับมาช่วยชีวิตของเธอล่ะ!
ช่างเป็นชายหนุ่มที่ยากจะคาดเดาได้จริงๆ...
ขณะที่เล่อเหยาเหยากำลังคิดอยู่นั้น หูของเธอก็ได้ยินเสียงคล้ายฟ้าผ่าลงมาอย่างรุนแรง
“เหลิ่งจวิ้นอวี๋ วันนี้ข้าจะต้องแก้แค้นให้กับพี่น้องโจรภูเขาร้อยแปดสิบชีวิต! ข้าจะสังหารเจ้าซะ!”
หัวหน้าชายชุดดำร้องคำรามออกมาด้วยสายตาดุร้าย คันธนูและลูกธนูในมือถูกแทนที่ด้วยดาบเล่มยาว ซึ่งกำลังชี้ตรงมาที่เหลิ่งจวิ้นอวี๋
ท่าทางนั้นเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังโมโหอย่างมาก จนทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกหวาดกลัว!
เหลิ่งจวิ้นอวี๋ได้ยินเช่นนั้น พลันแค่นเสียงเย็นชาออกมา แล้วมองชายชุดดำนั้นด้วยสายตาดูแคลน
“ฮึ! อยากแก้แค้นข้ารึ! คนเช่นเจ้านี่นะ!”
น้ำเสียงของเหลิ่งจวิ้นอวี๋นุ่มนวลน่าฟังอย่างมาก ทั้งยังแฝงไปด้วยเสน่ห์ จนทำให้ผู้ที่ได้ยินเคลิบเคลิ้มดุจเสียงจากสวรรค์
แต่สีหน้าที่ดูถูกและหยิ่งยโสของเขา ในสายตาผู้อื่นกลับดูเย่อหยิ่งกำเริบเสิบสานจนสมควรตาย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไฟแค้นของเหล่าชายชุดดำนั้น ก็ยิ่งทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น
เดิมทีพวกเขาคือโจรป่าแห่งเขาเหลียงซาน เมื่อก่อนก่อกรรมทำชั่วทุกอย่าง ออกปล้นชาวบ้าน กระทำผิดร้ายแรงเกินให้อภัย ทำให้ผู้คนที่อาศัยอยู่ใกล้บริเวณเขาเหลียงซานและผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาล้วนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส
เนื่องจากโจรภูเขากลุ่มนี้ ล้วนมีวรยุทธ์สูงส่ง รูปร่างกำยำ ถึงแม้นายอำเภออยากจะส่งคนมาทำลายหุบเขาโจรแห่งนี้ให้ราบคาบ แต่กลับไร้ความสามารถ หมดหนทางที่จะเอาชนะโจรพวกนี้ได้!
ต่อมาเรื่องนี้แพร่ไปถึงราชสำนักและหูของฮ่องเต้ จึงมีพระราชโองการให้รุ่ยอ๋อง เหลิ่งจวิ้นอวี๋ไปที่นั่น
ทั่วเทียนหยวนทุกคนต่างรู้กันดีว่า รุ่ยอ๋อง ‘เหลิ่งจวิ้นอวี๋’ บารมีสูงส่ง มีคุณงามความดีมากมาย ฝีมือเหี้ยมโหด หน้าตาหล่อเหลาอย่างหาได้ยากบนโลกใบนี้ วรยุทธยังล้ำเลิศไม่เป็นรองผู้ใด!
นอกจากฮ่องเต้องค์ปัจจุบันแล้ว เขาคือผู้ที่มีความสามารถที่สุดที่จะนั่งอยู่บนบัลลังก์นั้น แต่ว่าเขากลับจงรักภักดีต่อฮ่องเต้อย่างมาก
ครั้งนั้นรุ่ยอ๋องเพียงนำทหารคนสนิทติดตามไปเพียงสิบกว่าคน บุกโจมตีเขาเหลียงซานที่ผู้คนต่างพากันหวาดผวา เวลาผ่านไปไม่นาน ก่อนจะได้ยินเสียงร้องโหยหวนอันน่าเวทนาราวกับไม่ได้อยู่บนโลกมนุษย์ดังไปทั่วทั้งเขาเหลียงซาน โจรภูเขาหนึ่งร้อยแปดสิบคนต่างศีรษะขาดกระเด็น
ลือกันว่าในคืนนั้นช่างประจวบเหมาะที่ฝนตกลงมาอย่างหนัก เลือดที่ไหลนองลงมาจากด้านบนภูเขา แดงฉานไปทั่วเขาเหลียงซาน ก่อนที่จะไหลลงสู่ด้านล่าง จนผู้คนด้านที่อยู่ด้านล่างของเขาเหลียงซานมีทั้งความสุขและความหวาดกลัว
ความสุขคือ ในที่สุดกลุ่มโจรภูเขาแห่งเขาเหลียงซานที่ชั่วร้ายนี้ได้ตายลงแล้ว ต่อไปชาวบ้านก็จะไม่ต้องถูกพวกเขาลงมือทำร้ายอย่างโหดเหี้ยมอีกต่อไป
แต่ที่หวาดกลัวก็คือ รุ่ยอ๋องผู้นี้ฝีมือเหี้ยมโหด คืนนั้นสังหารผู้คนไปมากมาย แต่ชุดสีขาวที่ปลิวไสวของเขากลับไม่มีหยดเลือดเลยสักหยด เห็นได้ชัดว่าวรยุทธของเขานั้นสูงส่ง...
ต่อมาเพราะเรื่องนั้น ภายในใจของประชาชนเทียนหยวน รุ่ยอ๋องจึงเหมือนเทพและปีศาจที่มีชีวิต ที่ทำให้ผู้คนทั้งเลื่อมใสและหวาดกลัว...
แม้คืนนั้นรุ่ยอ๋องจะนำไพร่พลสังหารโจรป่าบนเขาเหลียงซานจนหมดสิ้นแล้ว แต่กลับยังมีโจรป่าที่หนีรอดไปได้
โจรป่าที่หนีรอดไปได้ ก็คือ รองหัวหน้าโจรของเขาเหลียงซานพร้อมลูกน้องกว่าสิบคนกลุ่มนี้
ในคืนนั้นคนพวกนี้หนีรอดจากการถูกสังหารได้เพราะลงจากเขาเหลียงซาน มาหาความสุขในหออวี๋หงที่เชิงเขา
อย่างไรก็ตาม โจรป่ากลุ่มนี้ เหลิ่งจวิ้นอวี๋ก็ได้สืบหาตัวมาโดยตลอด จนครึ่งเดือนมาแล้วก็ยังหาตัวไม่พบ ไม่คิดเลยว่าวันนี้คนพวกนี้กลับรนมาหาที่ตายถึงที่!
.............................................................................