ภรรยาแม่ทัพเป็นสาวชาวบ้าน ตอนที่ 45

บทที่ 45 เพียงแค่เงินเยอะ

ทว่าเมื่อได้ยินสิ่งที่พวกนางคุยกันอยู่ตอนนี้ เฉียวเทียนช่างก็รู้สึกเป็นห่วงขึ้นมา หากทุกสิ่งยังดำเนินไปเช่นนี้ คงจะต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นเป็นแน่

หลังจากไตร่ตรองดู เฉียวเทียนช่างหันไปมองกำแพงบ้านซึ่งอยู่ติดกัน ก่อนสาวเท้าออกไป

เขาเดินไปที่บ้านของหนิงเมิ่งเหยา เฉียวเทียนช่างรู้สึกค่อนข้างเคอะเขินเล็กน้อยยามเมื่อก้าวเท้าเข้าไปด้านใน เขารู้ว่าหนิงเมิ่งเหยาเห็นเขาแล้วและปล่อยให้เขาเข้ามา

“ท่านต้องการสิ่งใดหรือ?” เมื่อสักครู่นางเห็นเฉียวเทียนช่างอยู่ด้านนอก เขามีท่าทางราวกับอยากจะบอกอะไรสักอย่างกับนาง หากแต่เขินอายเกินกว่าจะเข้ามา

“เจ้าวางแผนจะจัดการกับพวกหยางชุ่ยอย่างไร?” เฉียวเทียนช่างอยากรู้ความคิดของนาง

หากเรื่องยังดำเนินไปเช่นนี้ คนที่จะประสบพบเจอกับโชคร้ายก็คงหนีไม่พ้นตัวนางเอง

หนิงเมิ่งเหยาชะงักและจ้องมองเฉียวเทียนช่างด้วยความสงสัย “ท่านถามทำไมหรือ? ท่านกลัวว่าข้าจะทำอะไรกับหยางชุ่ยหรืออย่างไร?”

เฉียวเทียนช่างนึกไม่ถึงว่าเมื่อหนิงเมิ่งเหยาได้ยินคำถามของเขาแล้ว สิ่งแรกที่นางคิดถึงจะเป็นเรื่องนี้ เขาส่ายศีรษะอย่างจนใจ “ไม่ใช่เช่นนั้น นางจะไปมีความสัมพันธ์อันใดกับข้ากันเล่า? ข้ามาที่นี่เพื่อเตือนเจ้าว่าให้ระวังตัวเอาไว้เสีย มารดาของหยางชุ่ยนั้นมิใช่คนจิตใจดี หากเจ้าต่อต้านนาง ผู้ที่จะได้ลิ้มรสความพ่ายแพ้ก็คือตัวเจ้าเอง”

หนิงเมิ่งเหยามองเฉียวเทียนช่างอย่างแปลกใจ นางรู้สึกว่าชายผู้นี้ช่างเป็นคนที่ประหลาดนัก เหตุใดจู่ ๆ จึงมาหาและกล่าวเตือนนางเช่นนี้กัน?

“หากพวกเขาคิดจะทำการใดกับเจ้านั้น แม้เจ้าอาจจะไม่ได้เห็นเขาเหล่านั้นในสายตา แต่พวกเขาไม่ได้เป็นเช่นเจ้า ในสายตาของพวกเขานั้นเจ้าก็เป็นเพียงผู้ที่มีเงินทองเท่านั้น ไม่สามารถทำอะไรผู้อื่นได้ โดยเฉพาะยิ่งเจ้าเป็นเพียงเด็กกำพร้าด้วยแล้ว” เฉียวเทียนช่างดูราวกับเข้าใจในสิ่งที่หนิงเมิ่งเหยากำลังคิดอยู่ เขาจ้องหนิ่งเมิ่งเหยาด้วยสายตาจริงจังพลางเอ่ย

หนิงเมิ่งเหยาขมวดคิ้ว ก่อนหน้านี้นางไม่เคยเอาเรื่องนี้มาใส่ใจนัก แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเฉียวเทียนช่าง ก็ดูเหมือนว่าจะเป็นดังที่เขากล่าวจริงๆ

ถึงแม้ว่านางจะให้ความช่วยเหลือแก่หมู่บ้านและพยายามทำตัวกลมกลืนเพียงใด แต่ถ้าหากชาวบ้านอยากจะต่อต้านนางขึ้นมา ก็ยังคงมีโอกาสว่าจะเกิดขึ้นได้

เหมือนดังที่เฉียวเทียนช่างกล่าว ในสายตาของพวกเขานางก็เป็นเพียงแค่เด็กกำพร้าซึ่งมีเงินทอง แต่ไร้ซึ่งพลังอันใด

แม้มังกรผู้แข็งแกร่งก็มิอาจกดดันงูซึ่งอยู่บนผืนดินได้ นี่เป็นคำกล่าวที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ

ในคราแรกเมื่อนางมาถึงที่แห่งนี้นั้น นางเพียงแค่อยากจะใช้ชีวิตอย่างสบาย ๆ โดยไม่ต้องบอกกับผู้คนว่านางจะไปไหน

บัดนี้เมื่อลองตรองดู ดูเหมือนว่านางเองก็ควรจะเปลี่ยนความคิดของตนบ้างเสียแล้ว ความต้องการที่อยากจะใช้ชีวิตอันสุขสบายไปเรื่อยๆ นั้น สิ่งที่นางจะต้องมีคือพลังและอำนาจซึ่งสามารถำให้ทุกคนหวาดกลัวนางได้

เมื่อทำให้ผู้คนกลัวได้ นางก็จะสามารถทำให้พวกเขาเอาผิดนางไม่ได้ และในตอนนั้น แม้ว่าจะมีใครบางคนต้องการขัดขวางนาง ก็จะไม่มีผู้ใดเข้าข้างหรือพร้อมจะยื่นมือเข้าช่วยคนผู้นั้น

การกดขี่ขาดปากเสียง ทำให้ผู้คนลังเลในการลงมือ ไม่ว่าใครก็เข้าใจถึงเหตุผลข้อนี้กันทั้งนั้น

ชาวบ้านที่นี่นั้นยังไม่ได้รับการศึกษา แม้ว่าชีวิตของพวกเขาจะไม่ค่อยมีอะไรมากนัก แต่พวกเขาก็เป็นคนที่ซื่อสัตย์และซื่อตรง

เมื่อเห็นว่าหนิงเมิ่งเหยาเงียบไป เฉียวเทียนช่างก็รู้สึกสงสัย “เจ้าคิดอะไรอยู่?”

“แค่คิดว่าจากนี้ข้าควรทำอะไร” หนิงเมิ่งเหยายักไหล่

นางควรจะทำการใหญ่ในสิ่งที่นางต้องการ แต่ต้องไม่ให้หลิงหลัวระแคะระคายจนมาเยี่ยมเยือนถึงที่นี่

ก่อนอื่นนางจะต้องขบคิดเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วนเสียก่อน

เมื่อไตร่ตรองเรื่องนี้ หนิงเมิ่งเหยาก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตน

“ในเมื่อเจ้ามีความคิดเป็นของตัวเองแล้วก็ดี ข้าเองนั้นก็ไม่สะดวกที่จะช่วยเจ้าในเรื่องนี้เสียด้วย หากข้าพูดอะไรออกไป คนพวกนั้นก็มีแต่จะยิ่งวุ่นวายขึ้น เจ้าควรระวังเอาไว้ด้วย แต่ข้าจะช่วยเจ้าเมื่อถึงยามจำเป็น” เฉียวเทียนช่างมองหนิงเมิ่งเหยาด้วยสายตาจริงจังพร้อมกับกล่าวด้วยเสียงต่ำๆ ของเขา

เรื่องที่เกิดขึ้นนั้นมีความเกี่ยวข้องกับเขาอย่างใหญ่หลวงแล้วก็เป็นความผิดของเขาเช่นกัน ถ้าหากไม่ได้เป็นเพราะเขา ชีวิตของหนิงเมิ่งเหยาก็คงจะสงบราบรื่นเหมือนเก่า หนำซ้ำยังไม่ต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องพรรค์นี้อีกด้วย

“ข้ารู้แล้ว ขอบคุณที่มาบอกข้า”

“ไม่เป็นไร ถ้าเช่นนั้นข้าไปล่ะ” เขากล่าว หมุนตัวและกลับออกไป

หนิงเมิ่งเหยาขมวดคิ้วเมื่อมองดูร่างของเฉียวเทียนช่างซึ่งเดินจากไป ความรู้สึกนี้ช่างแปลกประหลาด แต่ประหลาดเช่นใดนั้น นางก็ไม่สามารถบอกได้

นางหันหลังและเดินกลับเข้าไปในห้อง หนิงเมิ่งเหยานั่งคิดพิจารณาเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างจริงจังอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ภายในลานบ้าน นางควรจัดการเรื่องนี้อย่างไรดีนะ?

หากนางผลีผลามลงมือแล้วล่ะก็ หลิงหลัวเป็นอันได้มาเคาะประตูหน้าบ้านของนางในเร็ววันนี้แน่นอน แล้วถ้าหากเป็นเช่นนั้น ชีวิตของนางคงพังไม่เป็นท่า และนางเองก็ไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น แต่ก็ไม่มีทางใดที่นางสามารถทำได้นอกจากทางนี้อีกแล้ว