เธอกลับมาเทพ ตอนที่ 31
ตอนที่ 31 ระเบิดโทสะ
เซี่ยอวี้เป็นเด็กฝึกที่หลีจิ่งเฉินให้ความสนใจอย่างมาก
วงการบันเทิงในตอนนี้ฉาบฉวยมากขึ้นเรื่อยๆ คนที่มีความสามารถจริงๆ ก็ลดน้อยลงไปเรื่อยๆ เช่นกัน
อำนาจเงินทำให้วงการบันเทิงยุ่งเหยิงวุ่นวายไปหมด
หลีจิ่งเฉินเกลียดคนไม่เอาไหน และรังเกียจคนอย่างซือฝูชิงที่แย่งชิงทรัพยากรไปไว้ในมืออย่างมาก
แม้ว่าเซี่ยอวี้จะมีนิสัยขวางโลก แต่เขาก็มุมานะมาตลอด ทำไมเขาถึงได้เลอะเลือนไปเลือกซือฝูชิงเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาได้นะ
ซือฝูชิงร้องไม่เป็น เต้นก็ไม่ได้ แล้วจะสอนใครได้?
“เมนเทอร์หลี ตอนนี้พวกเขากำลังฝึกกันอยู่เลย เดี๋ยวก็ต้องไปทานอาหารเย็นอีก” เมนเทอร์ด้านดนตรีห้ามปราม “ถึงยังไงรายชื่อแบ่งกลุ่มก็ยังไม่ประกาศออกไป รอให้ถึงเวลาพักของพวกเขาก่อนแล้วค่อยไปหาเถอะ”
สีหน้าของหลีจิ่งเฉินอ่อนลงเล็กน้อย “ผมไม่ทันคิดถึงเรื่องนั้นเลย”
แต่ใบหน้าหลินชิงเหยียนยังคงซีดขาวอยู่
เธอเม้มปากแล้ววางใบลงทะเบียนกลับคืนไปบนโต๊ะอีกครั้ง “อันที่จริงเขาจะเลือกฉันหรือไม่ก็ไม่เป็นไรหรอก ฉันเชื่อว่าเมนเทอร์ซือก็คงจะสอนเซี่ยอวี้ได้ดีเหมือนกัน”
“ซือฝูชิงจะสอนอะไรได้” หลีจิ่งเฉินที่อุตส่าห์ระงับอารมณ์ได้แล้วโมโหขึ้นมาอีก “เมนเทอร์หลินไม่ต้องกังวล เซี่ยอวี้จะต้องได้อยู่คลาสของคุณแน่”
หลินชิงเหยียนจึงพอจะยิ้มออกมาได้เล็กน้อย “รบกวนเมนเทอร์หลีแล้วค่ะ”
หลีจิ่งเฉินพูดขึ้นมาอีก “ผมจะไปหารือกับคนวางแผนและโปรดิวเซอร์ พวกเขาต้องไม่เห็นด้วยแน่ๆ”
ต้นกล้าที่ดีอย่างเซี่ยอวี้จะถูกซือฝูชิงทำลายไม่ได้
...
พอถึงเวลาทุ่มครึ่งซือฝูชิงก็กลับไปถึงค่ายฝึก
ถึงอย่างไรสวี่ซีอวิ๋นก็ถือได้ว่าเป็นลูกศิษย์ของเธอ แม้ว่าวันนี้เธอจะขอลางาน แต่เธอก็ยังมาดูผลงานการสอนของตนเองด้วยใจที่ทุ่มเท
ตอนที่เธอเดินไปถึงชั้นสาม เธอก็ชนเข้ากับสวี่ซีอวิ๋นที่กำลังวิ่งตะบึงมาพอดี
ซือฝูชิงจับมือเขาไว้อย่างว่องไว เขาจึงรอดพ้นจากการล้มหงายมาได้
สวี่ซีอวิ๋นยืดตัวขึ้น พอเขาเห็นคนที่อยู่ตรงหน้าก็ตะกุกตะกักอึกอักขึ้นมาทันที “เมนเทอร์ซือ!”
“วิ่งเร็วอะไรขนาดนั้น จะไปไหน” ซือฝูชิงเลิกคิ้ว “บอกมาดีๆ ว่าวันนี้นายซ้อมเต้นไปกี่ชั่วโมง”
“เมนเทอร์ซือ ผมซ้อมจริงจังมากนะ” สวี่ซีอวิ๋นตอบอย่างรวดเร็ว “ผมมีเรื่องนิดหน่อย เมนเทอร์ซือ ผมค่อยมาหาคุณทีหลังนะ”
ซือฝูชิงหุบยิ้ม ดวงตาจิ้งจอกหรี่ลง “มีอะไรเหรอ”
สวี่ซีอวิ๋นเม้มริมฝีปากก่อนจะพูดออกมาด้วยความลำบากใจ “ก็การแบ่งคลาสของเด็กฝึกน่ะสิ พี่เซี่ยเลือกคุณ ก็เลยถูกเมนเทอร์คนอื่นๆ และผู้กำกับ แล้วก็โปรดิวเซอร์เรียกตัวไปพบ”
“เลือกฉันเหรอ” ซือฝูชิงชะงักไปเล็กน้อย เธอหายใจเข้าลึกๆ เผยรอยยิ้มใจดีออกมา “เขาสติไม่ดีหรือว่าตาบอดกันแน่ ฉันช่วยเขาดูได้นะ”
หรือว่าเธอยังแสดงท่าทีไร้ความสามารถได้ไม่ชัดเจนพอ?
ยังจะเลือกเธอได้อีก?
เธอกำหมัดแน่น
สวี่ซีอวิ๋น “...”
ชั่วขณะนั้นเขาไม่แน่ใจว่าเธอกำลังด่าใครกันแน่
“เรื่องนั้น เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็น” สวี่ซีอวิ๋นก้มหน้าลงพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด “เมนเทอร์ซือคุณก็รู้ว่าพี่เซี่ยเป็นเด็กที่ฝึกมาด้วยตัวเอง พี่เขาไม่มีเอเจนซี่สังกัด ทางผู้จัดก็เลยมีท่าทีเหมือนจะปรามเขาอยู่ในที
“ผมกลัวว่าจะมีคนจงใจใช้เหตุการณ์นี้บังคับให้เขาถอนตัวจากการแข่งขัน เมนเทอร์หลีก็อารมณ์เสียนำไปก่อนแล้ว”
“จิ๊” สายตาของซือฝูชิงเย็นชาลงเล็กน้อย เธอพูดขึ้นเสียงเรียบ “วุ่นวายซะจริง รอก่อนเถอะ”
หลังจากที่เธอพูดจบก็หันหลังกลับและเดินไปที่ห้องวางแผนที่ชั้นสอง
“เมนเทอร์ซือ!” สวี่ซีอวิ๋นอึ้งไปเล็กน้อย “คุณจะไปไหนน่ะ”
ซือฝูชิงเอาสองมือล้วงกระเป๋า น้ำเสียงที่ดังลอยมาเย็นชา “ไปทวงคนคืน”
สวี่ซีอวิ๋นตกตะลึง
หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเขาก็ได้สติและรีบตามเธอไปทันที
ภายในห้องวางแผน
เซี่ยอวี้ถูกคนรุมล้อม
เขาแค่ยืนหย่อนขายาวๆ ของเขาโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ
ชุดหนังสีดำทั้งตัวทำให้เขาดูเย็นชาและหล่อเหลาเล็กน้อย
“ผมเลือกเอง ไม่มีใครบังคับผม” เมื่อเผชิญกับความสงสัย เซี่ยอวี้แค่เลิกคิ้วขึ้นโดยไม่สนใจแม้แต่จะเงยหน้า “ทำไม? ผมเลือกไม่ได้เหรอ”
“ก็ไม่ใช่เลือกไม่ได้หรอกเซี่ยอวี้ แต่มันเกี่ยวกับอนาคตในวงการของนาย นายจะต้องคิดให้รอบคอบ” เมนเทอร์ด้านดนตรีโน้มน้าวเขา “ทักษะการแสดงบนเวทีของเมนเทอร์หลินดีมาก นายจะได้เรียนรู้จากเธอ”
ผู้กำกับเองยังพูดขึ้นว่า “เซี่ยอวี้ ฉันจะบอกนายตรงๆ นะ ซีนในตอนท้ายๆ จะเป็นของเมนเทอร์หลินเป็นส่วนใหญ่ ถ้านายไปอยู่กับซือฝูชิงก็คงจะไม่มีซีนอะไรเลย”
เซี่ยอวี้ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร เขายกมุมปากขึ้น “แล้วยังไงครับ?”
ผู้กำกับถึงกับสำลัก
หลีจิ่งเฉินไม่ได้อารมณ์ดีอีกต่อไป เขาพูดขวานผ่าซากทันที “นายน่าจะรู้ดีว่าซือฝูชิงสอนอะไรนายไม่ได้หรอก ฉันช่วยลงทะเบียนให้นายไปอยู่กับเมนเทอร์หลินแล้ว นายไปอยู่คลาสของเธอเถอะ”
“ผมคิดว่าเมนเทอร์ซือก็ดีนะ อย่างน้อยๆ เธอก็ทำให้คนรู้สึกสบายใจเมื่อพูดคุยด้วย” เซี่ยอวี้กอดอกด้วยท่าทีผ่อนคลาย “กฎการแข่งขันอนุญาตให้เด็กฝึกเลือกอาจารย์ที่ปรึกษา แล้วอาจารย์ที่ปรึกษาจะเลือกกลับอีกทีไม่ใช่เหรอครับ
เมนเทอร์ซือเองก็ยังไม่ได้บอกว่าจะไม่เลือกผมนี่? เมนเทอร์หลีมีสิทธิ์อะไรให้ผมไปอยู่คลาสอื่นด้วย”
ภายในห้องเกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ
เล็บของหลินชิงเหยียนจิกลงบนฝ่ามือ ตัวของเธอสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความโกรธ
เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะระงับอารมณ์ ก่อนจะพูดอย่างใจเย็นที่สุดว่า “ช่างเถอะ เมนเทอร์ซือเองก็ดีเหมือนกัน แต่ถ้านายมีปัญหาอะไรก็มาหาฉันได้นะ”
ทุกคนต่างก็นิ่วหน้าทันทีที่ได้ยินอย่างนั้น
“เซี่ยอวี้ ฉันและผู้กำกับหลี่อยากให้นายรู้ว่ารายการนี้สำคัญมากแค่ไหน” โปรดิวเซอร์ดับบุหรี่ก่อนจะพูดเสียงเรียบ “รายการหนุ่มสาววัยใสไม่เพียงแต่เป็นรายการคัดคนที่มีความสามารถจากกว่าร้อยคนรายการแรกของประเทศเท่านั้น แต่ยังเป็นโครงการสำคัญในการสร้างมาตรฐานเวทีระดับโลกด้วย
เมนเทอร์หลินมีเพื่อนอยู่ที่เก๋อหลินเอิน ถ้าหากนายไปอยู่กับเธอ ต่อให้วันหน้านายเข้าเก๋อหลินเอินไม่ได้ อย่างน้อยๆ นายก็จะมีคอนเนคชันที่นั่น”
เก๋อหลินเอินคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ศิลปินทุกคนปรารถนาจะไปให้ถึง
แน่นอนว่าโปรดิวเซอร์ไม่ได้คาดหวังว่าเซี่ยอวี้จะขึ้นไปยืนอยู่บนเวทีของเก๋อหลินเอินได้จริงๆ
เขาก็แค่พูดไปอย่างนั้น
เพราะถึงอย่างไรต้าซย่าที่อยู่มานานขนาดนี้รวมถึงดาราภาพยนตร์รุ่นเก๋าพวกนั้นด้วยแล้ว ก็ยังไม่เคยมีใครได้รางวัลเก๋อหลินเอินอะวอร์ดสักคน
เซี่ยอวี้ไม่หวั่นไหวและเอ่ยออกมาด้วยท่าทีสบายๆ “ผมไม่เปลี่ยน ผมเลือกซือฝูชิงนี่แหละ”
โทสะของหลีจิ่งเฉินพุ่งปรี๊ด “ถ้าอย่างนั้นนายก็อย่าหวังว่าจะได้แย่งตำแหน่งเซ็นเตอร์กับลู่เยี่ยนอีกเลย ถอนตัวไปซะไม่ดีกว่าเหรอ”
ปัง!
เสียงทุ้มหนักดังขึ้น
ซือฝูชิงที่อยู่ด้านนอกเตะประตูให้เปิดออก