ภารกิจกู้โลกหลังเกิดใหม่ของเซียนจิ้งจอก ตอนที่ 13

ตอนที่ 12 พิธีกรรม

หูฮวนพลิกตัวลงมาจากเตียง เขาทรุดคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่บนพื้นแล้วยกมือขึ้นกุมหัว พริบตาเดียวกันนั้น หัววานรขนเหลืองอันใหญ่โตก็หายไปด้วย

“ทำไมหนนี้ไม่มีความทรงจำอะไรโผล่มาเลย”

หัวใจของหูฮวนหวาดหวั่น แต่ก็มีความรู้สึกประหลาดอย่างหนึ่งผุดขึ้นมาเลือนรางด้วย

คาบเรียนตอนบ่ายไม่ค่อยน่าตื่นเต้นหวาดเสียวเท่าไรนัก

หูฮวนถูกจัดให้มาเรียนในชั้นเรียนที่มีนักนักศึกษามหาวิทยาลัยจบใหม่เป็นอาจารย์ เขาสอนวิชาเรียนของชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่งตามหลักสูตรการเรียนการสอน แม้อาจารย์คนนี้จะมีประสบการณ์ไม่มาก แต่ก็ตั้งใจอย่างยิ่ง คาบเรียนตอนบ่ายทำให้คนเหน็ดเหนื่อยเสียยิ่งกว่าการฝึกตอนเช้าเสียอีก

หูฮวนลำบากมากกว่าจะอดทนจนถึงเวลามื้อเย็น เขารู้สึกตัวเบาโหวงเหมือนหลุดพ้นมาจากขุมนรก

อาจารย์หนุ่มเลิกชั้นเรียนช้าเล็กน้อย ตอนที่หูฮวนวิ่งไปถึง โรงอาหารก็เหลือเขาเพียงคนเดียว ยังดีที่ยังมีข้าวเหลืออยู่ เขาไม่เลือกกินจึงตักอาหารมาพูนถาดแล้วค่อยนั่งกินคนเดียวอย่างเบิกบานใจ

หูฮวนกินอิ่มแล้วก็ออกจากโรงอาหาร ตอนนั้นเอง เขาก็บังเอิญเห็นครูฝึกหลัวซื่อไห่พอดี

ร่างกายบึกบึนเหมือนบานประตูของหลัวซื่อไห่ดูเหมือนกำแพงผืนหนึ่งเวลาอยู่ท่ามกลางม่านราตรี

“ตามฉันมา อีกเดี๋ยวนายไม่ต้องกลัว อยู่นิ่งๆ ก็พอ กระบวนการทั้งหมดรวดเร็วมาก ครึ่งชั่วโมงก็จบแล้ว”

หูฮวนอยากถามสักประโยคว่า แล้วจะให้ผมไปทำอะไรกันแน่ล่ะเนี่ย

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ถามออกมา

หลัวซื่อไห่พาหูฮวนมาถึงห้องใต้ดินห้องหนึ่ง ตรงกลางห้องมีสายไฟนับไม่ถ้วนพาดโยงเป็นวงเวท ห้องใต้ดินไม่ได้มีเพียงพวกเขาสองคน แต่ยังมีคนที่สวมเสื้อกาวน์ตัวยาวสีขาวกลุ่มหนึ่งเดินวุ่นวายอยู่ด้วย

หูฮวนไม่เคยเห็นของเช่นนี้มาก่อน เขารู้สึกว่าสายไฟเหล่านั้นดูซับซ้อนยิ่งนัก มันเหมือนมีพลังกลืนกินความกล้าของผู้คน

หลัวซื่อไห่ให้หูฮวนเดินเข้าไปใจกลางของวงเวทแล้วนั่งขัดสมาธิบนพื้น จากนั้นเริ่มออกคำสั่งกับคนใส่ชุดกาวน์เหล่านั้น เตรียมพร้อมอยู่นานหนึ่งชั่วโมงกว่าก็ยังปรับค่าให้เป็นระดับที่พอใจไม่ได้

หลัวซื่อไห่ใช้เวลาที่ว่างมาบอกข้อมูลให้หูฮวนฟัง “พิธีกรรมนี้เป็นหนึ่งในผลการวิจัยชิ้นสำคัญที่สุดของคุนหลุน มันทำให้คนธรรมดากลายเป็นผู้ปลุกพลังได้”

“เยี่ยมยอดขนาดนั้นเชียวเหรอครับ”

“ก็ไม่เยี่ยมยอดอย่างที่นายจินตนาการขนาดนั้นหรอก คนที่ผ่านพิธีกรรมนี้แล้วกลายเป็นผู้ปลุกพลังสำเร็จมีเปอร์เซ็นต์ต่ำมาก ประมาณเจ็ดในหนึ่งหมื่น”

หูฮวนจุปาก “ต่ำเกินไปแล้ว”

“นี่ไม่เลวแล้วนะ!”

หลัวซื่อไห่เหมือนจะอารมณ์ดีอย่างยิ่ง เขาอธิบายอย่างอดทน “พิธีกรรมนี้ยังใช้กับคนทั่วไปไม่ได้ ร่างกายของพวกเขาทนไม่ไหว ต้องเป็นร่างกายระดับนักกีฬาถึงจะทนได้ ปัจจุบันพิธีกรรมปลุกพลังเช่นนี้ เปิดให้กองพลมังกรเร้นใช้เท่านั้น เพราะมันสิ้นเปลืองพลังงานมากเหลือเกิน แต่ละคนมีโอกาสสามหน หากกลายเป็นผู้ปลุกพลังไม่ได้ก็ต้องถูกคัดออก”

หูฮวนลังเลเล็กน้อย ถามขึ้นว่า “ผมเป็นผู้ปลุกพลังอยู่แล้ว ยังจะให้ผมใช้พิธีกรรมนี้ทำอะไรอีกหรือครับ”

หลัวซื่อไห่หัวเราะหึๆ ตอบว่า “พิธีกรรมปลุกพลังนี้ นอกจากทำให้คนธรรมดากลายเป็นผู้ปลุกพลังแล้ว ยังช่วยเพิ่มค่าปลุกพลังได้อีกด้วย”

หูฮวนถามอย่างตกตะลึง “พิธีกรรมนี้เพิ่มค่าปลุกพลังได้ด้วยหรือครับ”

หลัวซื่อไห่ตอบว่า “ผู้ปลุกพลังส่วนใหญ่จะครอบครองพลังวิญญาณเพียงเบาบางจนแทบไม่มีพลังพิเศษอะไร ต่อให้บังเอิญเป็นข้อยกเว้น พลังที่ได้รับมาก็ไม่เสถียรนัก ผู้ปลุกพลังต้องมีค่าปลุกพลังถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์และได้รับอาชีพกลายเป็นผู้ถือครองพลังอย่างแท้จริง จึงจะครอบครองพลังที่เป็นของตนเองอย่างแท้จริงได้...

...หากต้องการค่าปลุกพลัง ไม่ฝึกเคล็ดวิชาลับก็ต้องใช้พิธีกรรม นอกจากนั้นก็มียาที่มีความเสี่ยงบางจำพวก แต่ของพวกนั้นหามายากเกินไป แล้วก็อันตรายอย่างยิ่ง จึงไม่แนะนำให้ใช้นัก ถึงเธอจะเป็นผู้ปลุกพลังแล้ว แต่โอกาสสามหนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องปล่อยทิ้งให้เสียเปล่า”

ครูฝึกหลัวซื่อไห่อธิบายมาเป็นวรรคเป็นเวร แต่หูฮวนก็ฟังไม่เข้าใจ จุดเดียวที่เขาพอจะมั่นใจก็คือพิธีกรรมนี้ไม่มีอันตรายอะไร

“เรียบร้อย!”

“ทุกอย่างพร้อมแล้ว!”

ในที่สุดเหล่าคนในชุดกาวน์ก็ส่งสัญญาณบอกว่าไม่มีปัญหา พร้อมเริ่มตลอดเวลา

หลัวซื่อไห่หันไปกำชับหูฮวนอีกหนึ่งรอบ “อีกเดี๋ยวนายไม่ต้องกลัว อยู่นิ่งๆ ก็ใช้ได้แล้ว กระบวนการทั้งหมดเร็วมาก ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จ”

หูฮวนสูดหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่งแล้วหลับตาลง เขาไม่กลัวหรอกว่าจะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้น

ทันใดนั้นกระแสไฟฟ้าสายหนึ่งก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง

กระแสไฟฟ้าระเบิดดังเปรี๊ยะๆ เส้นผมของหูฮวนถูกกระแสไฟช็อกจนลุกตั้ง เขาถึงขั้นรู้สึกว่าร่างกายของตนเองกำลังจะ ‘สุก’ จริงๆ แล้ว

ภายในใจเขามีเสียงคำรามกู่ก้องอย่างไร้เสียง หัวของวานรยักษ์ขนเหลืองโผล่ขึ้นมาเหนือหัวเด็กหนุ่มเลือนราง

กระแสไฟฟ้านับไม่ถ้วนแล่นผ่านเส้นทางอันซับซ้อน กลายเป็นพลังงานอันน่ามหัศจรรย์ แต่พลังงานแปดเก้าส่วนกลับไหลไปหาหัวของวานรยักษ์ขนเหลืองไม่ขาดสาย

หลังจากผ่านหัวของวานรยักษ์ขนเหลืองแล้ว พลังงานที่ไหลมายังร่างของหูฮวนก็แปรเปลี่ยนจากรุนแรงเป็นอ่อนโยน บริสุทธิ์ขึ้นมาไม่รู้กี่เท่า

หูฮวนไม่รู้ว่าค่าปลุกพลังของตนเองกำลัง ‘สุกงอม’ ไปด้วยหรือไม่ แต่เขาสัมผัสได้ว่าร่างกายกำลัง ‘บวมพอง’ ไม่ใช่การบวมพองอย่างที่เห็นได้ด้วยตา แต่เป็นพลังในร่างกายที่กำลังขยายตัวขึ้น

หลัวซื่อไห่กำลังสนใจข้อมูลบนเครื่องมือ ทันใดนั้นหัวคิ้วก็กระตุกเล็กน้อยก่อนจะเหลือบมองหูฮวน

ดูเหมือนว่าเขาจะมองไม่เห็นควันสีดำบนร่างของหูฮวน หรือหัวของวานรยักษ์ขนเหลืองทั้งสิ้น ครูฝึกผู้นี้จึงหันไปสนใจข้อมูลบนเครื่องมืออีกหน

สำหรับเขาแล้ว ข้อมูลเหล่านี้เป็นสิ่งที่เห็นได้อย่างตรงไปตรงมามากกว่า แสดงสภาพที่แท้จริงของหูฮวนได้มากกว่า เครื่องมือพึ่งพาได้มากกว่าตาเปล่าของมนุษย์ในหลายๆ ด้าน

“ค่าปลุกพลังของเขาเพิ่มขึ้นเร็วมาก!”

“ขึ้นไปสามจุดแล้ว”

“ความเร็วขนาดนี้ ต่อให้เทียบกับผู้ปลุกพลังทั่วประเทศก็อยู่ในสองร้อยอันดับแรก”

“ไม่ บางทีอาจจะอยู่ในหนึ่งร้อยห้าสิบลำดับแรก”

คนใส่ชุดกาวน์สีขาวคนหนึ่งด้านข้างเอ่ยเตือน “ครูฝึกหลัว! ใกล้ได้เวลาแล้ว”

หลัวซื่อไห่ไม่ลังเลแม้แต่น้อยสั่งว่า “ให้เจ้าหนูคนนี้ใช้โอกาสหนที่สองไปเลย”

คนใส่ชุดกาวน์สีขาวถามอย่างตกตะลึง “นี่จะเหมาะหรือครับ”

หลัวซื่อไห่หัวเราะหึๆ ตอบว่า “ค่าปลุกพลังของเขากำลังเพิ่มขึ้นอย่างเสถียร ถึงอย่างไรก็เป็นการเพิ่มค่าปลุกพลังอยู่แล้ว แบ่งเป็นสามหนหรือรวมเป็นหนเดียวแล้วจะมีอะไรแตกต่างกันเล่า”

คนสวมชุดกาวน์ขาวครุ่นคิดครู่หนึ่งก็ตอบว่า “ร่างกายของเขาไม่แน่ว่าจะรับไหว”

หลัวซื่อไห่โบกมือใหญ่ของตัวเอง ค้านว่า “เขาเป็นผู้ปลุกพลังด้านร่างกาย ว่าที่อาชีพโร้ก แค่ทำพิธีกรรมนานขึ้นหน่อย ไม่มีปัญหาแน่นอน ไม่ใช่พวกผู้ปลุกพลังด้านพลังจิตที่มีโอกาสจิตใจแตกสลายสักหน่อย”

คนชุดกาวน์ขาวลังเลครู่หนึ่งก็ไม่ได้เกลี้ยกล่อมต่อ เขาส่งสัญญาณมือให้เพื่อนร่วมงาน ส่งกระแสไฟฟ้าเข้าไปเพิ่มต่อ

หูฮวนไม่รู้สักนิดว่าผ่านช่วงเวลาของพิธีกรรมปกติไปตั้งนานแล้ว

พลังงานบริสุทธิ์ที่ไหลผ่านร่างของวานรยักษ์ขนเหลืองไหลตามกันมาไม่ขาดสาย จนในช่วงเวลาอันมหัศจรรย์จังหวะหนึ่งเหมือนมันจะทะลุข้ามเส้นแบ่งไร้ชื่อเส้นหนึ่ง ทำให้กายเนื้อของเขาหลุดพ้นจากโซ่ตรวนเส้นใหญ่

หูฮวนรู้สึกว่าทั่วทั้งร่างเบาหวิวอย่างฉับพลัน แต่แล้วก็หนักอึ้งในทันทีทันใด เป็นเช่นนี้กลับไปกลับมาหลายหน จนภายในร่างกายเกิดกระแสพลังอันใสสะอาดและเย็นฉ่ำสายหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ

พอกระแสพลังสายนี้ถือกำเนิด มันก็แล่นไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกลืนกินพลังทั้งหมดที่ไหลเข้ามาจากพิธีกรรมเอาไปบำรุงตัวเองให้แข็งแกร่งและขยายใหญ่

ดวงตาของหลัวซื่อไห่เบิกค้างในทันใด ข้อมูลที่สำคัญอย่างยิ่งตัวหนึ่งจู่ๆ ก็ดีดพรวด แล้วเริ่มเพิ่มขึ้นไม่หยุดด้วยความเร็วอันบ้าคลั่ง...