เทพกีฬา เก่งเกินพิกัด! ตอนที่ 17

ตอนที่ 17 เผชิญหน้ากับสึชิเอะ ฮิโรยาสุ

โค้ชอวี๋ถือใบรายชื่อรอบที่สองอยู่ในมือ สีหน้าดูเคร่งขรึมอย่างเห็นได้ชัด

“การแบ่งกลุ่มในรอบที่สองนี้ทำให้ฉันรู้สึกไม่พอใจนิดหน่อย เฉินเจี้ยนอยู่กลุ่มเดียวกับเซ็ทสุกุ ชินโกะ ที่เพิ่งได้เหรียญทองแดงจากการแข่งกรีฑาชิงแชมป์โลก เขาวิ่งทำเวลาได้ 10.03 วินาที เวลานี้เป็นเวลาที่เร็วที่สุดของเอเชียในรอบสองปีมานี้ ฉันคิดว่าฟอร์มการวิ่งของเซ็ทสุกุ ชินโกะตอนนี้ดีมาก ต้องเป็นที่หนึ่งในกลุ่มย่อยแน่ๆ เฉินเจี้ยนเธอวิ่งให้เข้าเป็นที่ 2 ก็พอ กลุ่มของเสิ่นเป้าไม่มีใครน่ากลัว ฉันคิดว่าน่าจะผ่านเข้ารอบได้ไม่มีปัญหา”

โค้ชอวี๋พูดถึงตรงนี้ แล้วหันหน้าไปมองจางกว้าน “กลุ่มของจางกว้านเหนื่อยแน่ ในรอบที่สองเธอได้ไปอยู่ในสายโหดกรุ๊ปออฟเดธ ซึ่งมี สึชิเอะ ฮิโรยาสุของทางญี่ปุ่น เชอโนวอลของทางคาซัคสถาน และยังมีวัชระ สอนดีของทีมไทย อัสซีซีของอัฟกานิสถาน การแข่งภายในกลุ่มนี้เทียบได้กับระดับการแข่งในรอบชิงชนะเลิศ จางกว้านการแข่งรอบที่สองในตอนบ่ายเธออย่าประมาทเด็ดขาด”

“โค้ชอวี๋วางใจได้ครับ การแข่งรอบบ่ายผมต้องเป็นที่ 1 แน่นอน” จางกว้านตอบอย่างสบายใจ

เห็นจางกว้านตอบเหมือนไม่ได้คิดอย่างนี้ เสิ่นเป้าก้าวมาข้างหน้าจางกว้านถามว่า “เสี่ยวจาง นายรับปากง่ายๆ อย่างนี้ นายรู้จักคนที่โค้ชอวี๋เพิ่งพูดมาเมื่อกี้เหรอ?”

จางกว้านส่ายหัว “เมื่อวานตอนอยู่บนเครื่อง ได้ยินพี่หยาง (หยางเย่า) พูดถึงสึชิเอะ ฮิโรยาสุคนเดียว ที่เหลือไม่เคยได้ยินเลยครับ!”

“ฉันจะว่านายเป็นลูกวัวที่ไม่กลัวเสือดี หรือว่าเป็นคนโง่ที่ไม่รู้เรื่องอะไรดีล่ะนี่!” เสิ่นเป้าจึงได้แต่แนะนำข้อมูลคร่าวๆ ของนักวิ่งเหล่านั้นให้จางกว้านฟัง “สึชิเอะ ฮิโรยาสุ ถึงแม้รายการหลักของเขาจะเป็นการวิ่ง 200 เมตร แต่ในการวิ่ง 100 เมตร เขาก็วิ่งได้ถึงเกณฑ์โอลิมปิกระดับ A นานแล้ว คนญี่ปุ่นขนานนามให้เขาเป็นทายาทของอิโต โคจิ ทั้งยังเป็นหมายเลขหนึ่งในการวิ่ง 200 เมตร ส่วนเจนนาดี เชอโนวอลของคาซัคสถานก็วิ่งทำเวลาได้ 10.18 วินาที ถึงเกณฑ์โอลิมปิกระดับ A ปีหน้าเขาก็น่าจะไปแข่งโอลิมปิกที่เอเธนส์เหมือนกัน ทีมไทยในช่วงสองสามปีนี้ก็ทำเวลาขึ้นมาได้เร็วมาก วัชระ สอนดีที่อยู่ในนั้นเป็นนักวิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดของทีมไทย ส่วนอัสซีซีของทางอัฟกานิสถานฉันเองก็รู้ไม่ค่อยเยอะ เหมือนเขาเองก็จะเร็วถึงเกณฑ์โอลิมปิกระดับ A นายเองก็รู้ว่าหลังจากที่อัฟกานิสถานถูกอเมริกาโจมตี สถานการณ์ภายในประเทศก็ไม่สงบสุขมาตลอด ครั้งนี้สามารถส่งคนมาร่วมแข่งขันได้นับว่าไม่ง่าย ที่เหลือสองสามคน หากได้ไปอยู่ในกลุ่มที่อ่อนกว่านี้หน่อย ต้องได้เข้ารอบรองชนะเลิศแน่ๆ ดังนั้นกลุ่มของนาย ถือได้ว่าเป็นกรุ๊ปออฟเดธในรอบที่สองนี้”

ในตอนนี้เฉินเจี้ยนเองก็เดินมาข้างหน้า ตบไปที่บ่าของจางกว้าน พูดให้กำลังใจว่า “กรุ๊ปออฟเดธอะไรกัน แต่ถึงยังงั้นนายก็ต้องจำเอาไว้ ถ้าวิ่งได้ที่หนึ่งก็จะได้เข้ารอบ เพราะฉะนั้นพอถึงตอนบ่ายก็เอาความเร็วที่ใช้วิ่งทำลายสถิติประเทศออกมาวิ่ง อย่าไปคิดอะไรให้มาก!”

.....

ในการแข่งรอบที่สองในช่วงบ่าย เฉินเจี้ยนทำเวลาได้เป็นที่ 2 ของกลุ่มย่อยแบบสบายๆ ส่วนที่ 1 เป็นของเซ็ทสุกุ ชินโกะ

“ชินโกะ ทำได้ดีมาก!” โคบายาชิ ฮิโรคาสุหัวหน้าโค้ชของทีมญี่ปุ่นเดินขึ้นมาให้กำลังใจ

“ครับ ผมจะพยายามต่อไปครับ!” เซ็ทสุกุ ชินโกะ รีบแสดงความอ่อนน้อมถ่อมตนและเชื่อฟังทันทีเมื่ออยู่ต่อหน้าโค้ชฮิโรคาสุ

“ไปพักผ่อนก่อนเถอะ พรุ่งนี้เช้าเธอยังมีแข่งวิ่ง 200 เมตรรอบแรก” โค้ชฮิโรคาสุพูด

ในเวลานี้ ทาคาโน สุสุมุวิ่งเหยาะๆ มาจากอีกฟาก “โค้ชครับ คุณฟูจิมิเนะ ไซโกะจากฟูจิทีวีกำลังรอโค้ชอยู่ที่ห้องพักนักกีฬาครับ”

“นึกขึ้นมาได้พอดี เขานัดสัมภาษณ์กับผมเอาไว้ จะไปเดี่ยวนี้แหละ” ฮิโรคาสุหันมาพูดกับสุสุมุว่า “ทาคาโน เดี๋ยวสึชิเอะ ฮิโรยาสุจะแข่งรอบต่อไป ฉันต้องไปให้สัมภาษณ์ก่อน คงจะกลับมาไม่ทัน นายอยู่ที่นี่แทนฉัน รอฉันกลับมา”

“ครับ โค้ช” สุสุมุตอบรับโดยทันที

ฮิโรคาสุรีบวิ่งไปให้สัมภาษณ์กับนักข่าวที่นัดเอาไว้ ส่วนสึชิเอะ ฮิโรยาสุที่จะต้องลงแข่งก็มาอยู่ข้างสนามแล้ว

สุสุมุเรียกฮิโรยาสุให้มาใกล้ๆ พร้อมกำชับว่า “สึชิเอะ คู่แข่งของเธอในกลุ่มนี้ ถึงแม้จะมีหลายคนที่มีความสามารถพอจะผ่านเข้าไปในรอบรองชนะเลิศได้ แต่ความสามารถพวกเขาอยู่แค่ระดับในเอเชียเท่านั้น ส่วนความสามารถของพวกเราเป็นระดับโลก ฉันเชื่อว่าเธอจะผ่านเข้ารอบได้สบายๆ แต่ฉันก็หวังว่าเธอจะทำได้เหมือนกับ เซ็ทสุกุ ชินโกะ เธอต้องผ่านเข้ารอบเป็นที่ 1 ให้ประเทศอื่นๆ รู้ว่าระดับของพวกเขากับของเรามันคนละชั้นกัน ให้พวกเขาได้เห็นว่าพวกเราคือประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเอเชีย!”

“ครับ โค้ชทาคาโนวางใจได้ ผมจะต้องเอาอย่างเซ็ทสุกุ ชินโกะ เข้าเส้นชัยเป็นอันดับ 1 ปกป้องชื่อเสียงของประเทศเรา” สึชิเอะ ฮิโรยาสุพูดจบก็เดินลงสนามไป

อีกฟากหนึ่ง จางกว้านที่กำลังจะลงสนามเดินมาข้างๆ เฉินเจี้ยน พูดเสียงเบาว่า “พี่เฉิน ญี่ปุ่นคนนั้นวิ่งเร็วมากเลยเหรอ?”

เฉินเจี้ยนส่ายหัวเหมือนจนปัญญา “ระดับการวิ่งระยะสั้นของทีมชาติญี่ปุ่นอยู่ในระดับนานาชาติ เซ็ทสุกุ ชินโกะคนนั้น ขนาดฉันทุ่มแรงทั้งหมดยังถูกเขาทิ้งห่างตั้งเยอะ ระดับของเรากับญี่ปุ่นมันห่างกันเยอะจริงๆ!”

“วางใจได้ พี่เฉิน กลุ่มของผมเองก็มีนักวิ่งญี่ปุ่นอยู่คนหนึ่ง เดี๋ยวจะแก้แค้นให้พี่เอง!” จางกว้านพูดจบ ก็เดินไปทางสนามแข่ง

.....

กรรมการที่มาจากอินเดียใช้ภาษาอังกฤษสำเนียงอินเดียให้สัญญาณนักวิ่ง “On your mark...set…”

เขาชูปืนให้สัญญาณขึ้น รอจนนักวิ่งทุกคนนิ่งแล้ว จึงลั่นไกปืน”

ความสามารถ’การตอบสนองอย่างรวดเร็ว’ทำงาน จางกว้านพุ่งตัวออกไปทันที แต่สองข้างของจ้างกว้านมีอยู่สามคนที่ออกตัวเร็วกว่าเขาหน่อยคือสึชิเอะ ฮิโรยาสุของญี่ปุ่น เจนนาดี เชอโนวอลของทางคาซัคสถาน และอัสซีซีของทางอัฟกานิสถาน จากนั้นบนจอมอนิเตอร์ก็มีเวลาที่นักวิ่งทุกคนใช้ออกตัวปรกกฎขึ้น คนที่ออกตัวเร็วที่สุดคือ อัสซีซีของอัฟกานิสถาน ใช้เวลาเพียง 0.132 วินาที!

“ไม่เสียทีที่เป็นคนอัฟกานิสถาน หลายปีก่อนคงจะฝึกหลบระเบิดมาไม่น้อยถึงออกตัวได้เร็วขนาดนี้” โค้ชอวี๋พูดหยอกล้อ ก่อนจะมองที่เวลาออกตัวของจางกว้าน

“0.153 วินาที คิดไม่ถึงว่าจะเร็วขนาดนี้!” โค้ชอวี๋มองไปที่ตัวเลขบนจอมอนิเตอร์อีกครั้ง แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ดูผิดไป

ในช่วงที่โค้ชอวี๋กำลังจ้องมองเวลาที่ใช้ออกตัวบนจอมอนิเตอร์ นักวิ่งที่อยู่ในสนามก็วิ่งผ่านไปแล้วประมาณ 50 เมตร ในเวลานี้คนที่นำอยู่คือจางกว้านและสึชิเอะ ฮิโรยาสุ ทั้งสองคนตีคู่กันอยู่ ส่วนเจนนาดี เชอโนวอลของคาซัคสถานกับอัสซีซีของอัฟกานิสถานถูกทิ้งไปอยู่แถวที่สอง กำลังพยายามเข้าเป็นที่ 3 และที่ 4

แต่ในเวลานี้ ภายในใจของสึชิเอะ ฮิโรยาสุกำลังเหมือนพายุที่คลุ้มคลั่ง ตอนที่ออกตัวเขาทุ่มแรงทั้งหมดที่มี ไม่ได้ออมแรงแม้แต่น้อย เขาวางแผนไว้ว่าจะทิ้งห้างออกนำตั้งแต่ช่วงครึ่งทางแรกของการแข่ง ใช้ความสามารถที่แท้จริงของเขาบดขยี้คู่แข่งและเข้าเส้นชัยเป็นที่ 1 ซึ่งตามแผนที่เขาวางไว้ตอนนี้เขาควรจะทิ้งคู่ต่อสู้และออกนำแล้ว แต่วันนี้แผนไม่เป็นไปตามที่เขาวางไว้ นักวิ่งเด็กหนุ่มของจีนกำลังตีคู่สูสีกับตน แม้ตัวเองจะใช้แรงทั้งหมดที่มี ก็ยังไม่อาจจะขึ้นนำได้แม้แต่น้อย

‘เขาเป็นใคร ทำไมเร็วขนาดนี้? ฉันใช้แรงทั้งหมดที่มีแล้วก็ยังทิ้งห่างเขาไม่ได้ ก่อนหน้านี้โค้ชไม่เคยบอกว่าประเทศจีนมีนักวิ่งที่วิ่งเร็วขนาดนี้!’ สึชิเอะ ฮิโรยาสุอดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองจางกว้านที่อยู่ด้านข้าง กลับเห็นว่าบนใบหน้าของจางกว้านเหมือนจะมีรอยยิ้มดูถูกเล็กๆ อยู่

‘สึชิเอะ ฮิโรยาสุ นี่คือขีดจำกัดของนายแล้วเหรอ? แต่ฉันยังเร็วกว่านี้ได้อีกนะ ต่อไปฉันจะออกแรงล่ะนะ ไหนลองหน่อยสิ ความสามารถสปรินต์อันสีม่วงนี้จะเร็วแค่ไหน!’

ทันใดนั้น จางกว้านก็ใช้แรงทั้งหมดที่มีวิ่งออกไป

...............................