ตามใจรัก สาวนักแฮก ตอนที่ 6

บทที่ 6 ชีวิตของเธอจะไม่ขึ้นอยู่กับโชคชะตาอีกต่อไป

นับว่าเป็นปาฏิหาริย์อย่างแท้จริงที่อุบัติเหตุรถชนในครั้งนั้นไม่ได้คร่าชีวิตของซิงเหอ แต่พรากความทรงจำของเธอไปแทน

ก่อนที่พ่อของเธอจะจากไป บางทีเขาคงรับรู้ได้ถึงเจตนาร้ายของภรรยาใหม่ในท้ายที่สุด จึงติดต่อพ่อของมู่ไป๋ขอให้ซิงเหอแต่งเข้ามาในตระกูลสี

ด้วยเหตุนี้หลังจากที่พ่อของเธอตาย ซิงเหอซึ่งสูญเสียความทรงจำเลยกลายมาเป็นภรรยาของมู่ไป๋

ท่ามกลางชีวิตที่ขึ้นๆ ลงๆ สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจหย่าและออกมาจากตระกูลสี

การหย่าของเธอเป็นเรื่องที่กล่าวขานกันไปทั่ว เป็นไปไม่ได้เลยที่แม่เลี้ยงของเธอจะไม่ได้ยินเกี่ยวกับมัน แม้กระนั้นหล่อนก็ไม่เคยยื่นมือมาช่วยเหลือเลยสักครั้งตลอดสามปีที่ผ่านมา จริงๆ แล้วซิงเหอเคยพยายามติดต่อขอความช่วยเหลือตอนที่เธอเกือบจะไม่มีบ้านให้อยู่ แต่แม่เลี้ยงของเธอก็ปฏิเสธไม่ยอมช่วย

หลังจากที่เธอประสบอุบัติเหตุ ท่าทีของพวกหล่อนก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ เท้า ทำให้ยากจะเชื่อว่าสองแม่ลูกคู่นี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการทำให้ชีวิตของซิงเหอตกต่ำ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม เธอเชื่อว่าแม่เลี้ยงและน้องสาวของเธอเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังเหตุการในครั้งนี้!

ตอนนี้เมื่อเธอลองคิดทบทวนดูอีกที การตายของพ่อเธอก็น่าสงสัยเช่นกัน

พ่อของเธอไม่ใช่คนชอบดื่มเหล้า แล้วอยู่ดีๆ เขาจะตกจากบันไดในสภาพมึนเมาได้ยังไง?

ซิงเหอสาบานว่าเธอจะสืบหาความจริงให้ได้ อู่อู๋หรง* และอู่อู๋ซวง** จะต้องชดใช้ในสิ่งที่พวกหล่อนทำอย่างสาสม!

เมื่อเธอออกจากสถานีตำรวจ พระอาทิตย์ก็ตกดินไปนานแล้ว

ซิงเหอไม่ได้กลับไปที่โรงพยาบาลแต่มุ่งหน้ากลับบ้านแทน

การหย่ากับมู่ไป๋ทำให้เธอหมดเนื้อหมดตัว และเป็นคุณอาที่รับเธอเข้าไปอยู่ด้วย

เซี่ยเฉิงอู่เป็นน้องชายของพ่อเธอ

เขาเคยทำงานเกี่ยวกับกิจการโรงแรมในเครือของตระกูลเซี่ย แต่ด้วยความซื่อสัตย์และขาดไหวพริบทางด้านธุรกิจทำให้เขาไม่ประสบความสำเร็จทางด้านการงาน

แม่เลี้ยงกับน้องสาวของเธอเลยได้ครอบครองทรัพย์สินทั้งหมดของพ่อหลังท่านจากไป ไม่เหลืออะไรไว้ให้คุณอากับลูกชายเพียงคนเดียวของเขาเลย

ด้วยเหตุนี้ซิงเหอและครอบครัวของคุณอาเธอเลยพบว่าพวกตนตกอยู่ในเรือลำเดียวกัน

ไม่ว่าอย่างไรคุณอาผู้ใจดีของเธอก็ยืนกรานที่จะรับซิงเหอมาอยู่ภายใต้การดูแลของเขา ท่านและเขาก็ปฏิบัติต่อเธอเหมือนเป็นลูกสาวแท้ๆ

หนี้บุญคุณในครั้งนี้ ซิงเหอจะขอตอบแทนไปชั่วชีวิต

หลังเดินไปตามเส้นทาง ผ่านตรอกซอกซอยมากมายที่ทวีความสกปรกขึ้นเรี่อยๆ ซิงเหอก็มาถึงย่านที่อยู่อาศัยอันเสื่อมโทรม เธอมองไปรอบๆ อย่างเหม่อลอย

มันไม่ใช่การกล่าวเกินจริงเลยหากจะเรียกที่นี่ว่าชุมชนแออัดสลัม

สกปรก มีกลิ่นเหม็นเหม็นโฉ่ และ ไร้ม่เป็นระเบียบ คือคำจำกัดความของสถานที่แห่งนี้

ซิงเหอไม่เคยคิดเลยว่าสุดท้ายแล้วเธอจะต้องมาอยู่ในสถานที่แบบนี้

ก่อนจะสูญเสียความทรงจำ เธอเคยใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แม้จะไม่มีมรดกของพ่อ เธอก็สามารถเอาตัวรอดได้ด้วยพรสวรรค์และความสามารถของตัวเอง

ในเกมของชีวิต ครั้งหนึ่งเธอเคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดด้วยความภาคภูมิใจ

แต่แล้วโชคชะตาก็ถีบเธอลงมา

อุบัติเหตุรถชนส่งผลให้เธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก แล้วในที่สุดก็นำเธอมาสู่สลัมแห่งนี้

โชคชะตาของเธอเปรียบเสมือนนางสนมในหนังจีนโบราณ เป็นที่โปรดปรานแค่ชั่วขณะหนึ่ง แล้วต่อมาก็ถูกทอดทิ้ง

มันไม่ใช่เรื่องเรื่องยากเลยที่จะเห็นว่าทำไมเธอจะรู้สึกเจ็บปวดกับมันนัก

แต่ว่าตอนนี้ความทรงจำของเธอกลับมาแล้ว เธอจะทวงคืนทุกอย่างที่ได้สูญเสียมันไป!

ด้วยพรสวรรค์และความพากเพียร เธอเชื่อว่าจะได้บอกลาที่นี่ในเร็วๆ นี้

ชีวิตของเธอจะไม่ขึ้นอยู่กับโชคชะตาอีกต่อไป!

ซิงเหอหยุดอยู่ตรงหน้าของประตูไม้ที่ดูเก่าๆ ทว่ายังแต่มั่นคงอยู่ ก่อนจะแล้วเคาะมันเบาๆ

ประตูถูกเปิดออกมาอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นชายหนุ่มที่ผอมและสูงเก้งก้าง เขาถามเธออย่างงุนงง "“พี่สาว เกิดอะไรขึ้นกับพี่? ทำไมถึงมีแผลเต็มตัวแบบนี้?"”

ซิงเหอตอบอย่างสงบนิ่ง "“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร พี่แค่โดนรถชนนิดหน่อย"”

"“ซิงเหอ นั่นหลานเธอใช่ไหม? อุบัติเหตุร้ายแรงแค่ไหน ไปโรงพยาบาลมาหรือรึยัง ได้รับบาดเจ็บตรงไหนบ้างเนี่ย?"” เฉิงอู่ที่ผมหงอกไปทั้งศีรษะหัวรีบวิ่งเข้ามาหาอย่างตื่นตระหนกก่อนเสริมขึ้นอีกว่า "“เธอยังเจ็บอยู่ไหม? ใครเป็นคนขับรถชนเธอ!?"”

"“พี่สาว บาดเจ็บมากไหมพี่? อยากอยากให้ผมช่วยอะไรไหม?"”

เมื่อได้รับคำถามที่เต็มไปด้วยความกังวลและห่วงใยจากทั้งสองคน หัวใจของซิงเหอก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาในทันที

---

* ชื่อแม่เลี้ยง

** ชื่อลูกสาว