ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา: บทที่ 25 หลบซ่อนตัว ตอนที่ 25

ตอนที่ 25 หลบซ่อนตัว

องครักษ์โจวคิดว่าตรงหน้าคือครอบครัวของครึ่งเซียนเซี่ย ดังนั้นเขาจึงสุภาพขึ้นเล็กน้อย

“แม่นางไม่ต้องกลัวหรอก พี่หญิงของท่านกำลังทำความดี อีกไม่นานศพก็คงถูกฝังแล้วขอรับ” องครักษ์โจวปลอบโยนนางเบาๆ

คางของเผยหว่านเย่ว์ยังคงสั่น “ถูกฝังหรือ พี่หญิงไม่รู้จักไม่ใช่หรือ”

“ก็เพราะว่าไม่รู้จักเลยทนไม่ได้ที่จะทิ้งเอาไว้นี้ในป่ารกร้าง แม่นางเซี่ยดูเหมือนจะรู้เรื่องฮวงจุ้ยบางอย่าง จึงจะย้ายไปฝังไว้ในที่ที่ดีกว่า” องครักษ์โจวกล่าวอีกครั้ง

เผยหว่านเย่ว์แทบลืมหายใจ

ควรนำศพที่ไม่รู้จักติดตัวมาด้วยหรือ!

สิ่งที่สกปรกและน่ากลัวเช่นนี้...

เผยหว่านเย่ว์ตากระตุกเล็กน้อย รู้สึกโกรธมากจนพูดอะไรไม่ได้อยู่ครู่หนึ่ง

องครักษ์โจวผ่อนคลายลงและเริ่มสั่งให้คนออกไป เผยหว่านเย่ว์พูดขึ้นอีกว่า “พี่หญิงไม่ควรทำเช่นนี้”

องครักษ์โจวมองกลับไปที่นางอีกครั้ง

“เนื่องจากเป็นศพในป่า ควรมอบให้กับศาลาว่าการ” เผยหว่านเย่ว์สีหน้าซีดเซียว “คนผู้นี้ย่อมมีญาติพี่น้อง ทางการควรตรวจสอบตัวตนของเขา ตามหาครอบครัวของเขาให้เจอ แล้วมอบเขาคืนกลับไป”

องครักษ์โจวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ถูกต้องแล้ว ปกติแล้วขั้นตอนเป็นเช่นนั้น

เพียงแต่ว่าถ้าทำตามขั้นตอนนี้ กว่าเจ้าของกระดูกนี้จะไม่พบครอบครัวได้ก็ต้องใช้เวลาพอสมควร และหากศพนี้ไม่มีใครทราบตัวตน ลงท้ายก็จะถูกนำไปฝังไว้ในป่าช้าอยู่ดี

แม้ว่าจะฝังในป่าช้า แต่เมื่อไร้ญาติมิตรมาแสดงตัว สุดท้ายก็จะถูกฝังอย่างรีบๆ หรือ...ฝังใส่หลุมอย่างขอไปที

ครึ่งเซียนเซี่ยต้องการฝังศพนี้อย่างดี

แต่แม่นางผู้นี้กลับต้องการรายงานต่อทางการเพื่อตามหาญาติของเจ้าของกระดูก ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องยิ่งกว่า

หากละเลยเรื่องนี้ คงไม่ดีต่อตระกูลของคุณชายแน่แล้ว

“ศพนี้ตายมาอย่างน้อยครึ่งปีแล้ว คงหาญาติมิตรพบได้ยาก ในเมื่อพี่หญิงของท่านเป็นผู้ขุดขึ้นมา เช่นนั้นก็ควรรอให้นางกลับมาก่อนดีกว่า ถึงท่านอยากจะรายงานต่อทางการ พี่หญิงของท่านก็คงต้องเป็นผู้ให้เบาะแสที่สำคัญอยู่ดี” องครักษ์โจวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เผยหว่านเย่ว์พยักหน้า แล้วเม้มริมฝีปากของตนเองท่าทางจำใจ

หลังจากนั้นไม่นาน นางก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงลังเล “แต่...ข้าเกรงว่าพี่หญิงจะไม่ยอมมอบกระดูกให้”

“ข้ารู้ว่านี่เป็นกระดูกมนุษย์ และไม่ใช่สมบัติล้ำค่าใดๆ แต่ทว่ามันต้องมีเหตุผลที่พี่หญิงจะซ่อนไว้ด้วยสิ ความจริงแล้ว...พี่หญิงควรรายงานต่อผู้ตรวจการ แต่ไม่เลย นางกลับทำให้เรื่องมันยากขึ้นเช่นนี้ ดังนั้น…”

จู่ๆ องครักษ์โจวก็ได้กลิ่นแปลกๆ ลอยมาแตะจมูก

หมายความว่าครึ่งเซียนเซี่ยอาจมีลับลมคมในกับกระดูกชิ้นนี้ นางจึงไม่รายงานต่อผู้ตรวจการ?

องครักษ์โจวปวดหัวขึ้นมาทันที

แม่นางผู้นี้...และครึ่งเซียนเซี่ยเป็นพี่น้องกันจริงๆ หรือ ไม่ได้มีความแค้นต่อกันใช่ไหม

“รอให้พี่หญิงของท่านกลับมาก่อนเถิด” องครักษ์โจวยังคงพูดคำเดิม

“พี่ชายท่านนึ้คงจะไม่ใช่ขุนนาง รายงานต่อทางการไม่ดีตรงไหน” เผยหว่านเย่ว์พูดเบาๆ “คงจะไม่เป็นการดีแน่หากทางการคิดว่าเราจงใจซ่อนศพไว้ ดังนั้น…”

เผยหว่านเย่ว์ชะงักไปเล็กน้อย มองไปยังฝูงชนแล้วพูดต่อว่า “ไม่ทราบว่ามีชายผู้กล้าหาญท่านใดเต็มใจช่วยข้าบ้าง ไปแจ้งผู้ตรวจการให้ข้าได้หรือไม่”

ในโรงเตี๊ยมแห่งนี้ คงไม่ใช่ว่าเข้าข้างเซี่ยเฉียวกันทั้งหมดหรอกนะ

ถึงแม้เผยหว่านเย่ว์จะยังคงรู้สึกหวาดกลัว แต่ก็พยายามเก็บอาการอย่างดีที่สุด ให้ตัวเองดูชอบธรรมและสง่างาม ซึ่งก็ทำให้หลายคนอดรู้สึกชื่นชมไม่ได้

“ข้าจะไปเอง!” มีใครบางคนลุกขึ้นยืน

เผยหว่านเย่ว์รู้สึกขอบคุณผู้นั้น เขารีบวิ่งออกไปจากโรงเตี๊ยมทันที

องครักษ์โจวและคนอื่นๆ สับสนเล็กน้อย

ทันใดนั้นก็เข้าใจว่าพวกเขาถูกเมินเสียแล้ว!

อาจเป็นเพราะพวกเขาไม่เปิดเผยตัวตน แม่นางผู้นี้จึงคิดว่าพวกเขาเป็นคนธรรมดา!