ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา: บทที่ 6 ผีผู้หญิง ตอนที่ 6

ตอนที่ 6 ผีผู้หญิง

เซี่ยเฉียวขุดหลุมเป็นเวลาหลายชั่วโมงแล้ว จนรอบด้านมืดสนิท

มีโคมแขวนอยู่บนต้นไม้ใกล้ๆ เปลวไฟไหวไปมาตามแรงลม ดูคล้ายกับลูกไฟผีกระโดดไปมา

“เจอกระดูกแล้ว” เซี่ยเฉียวที่สวมถุงมือหนังแกะค่อยๆ นำกระดูกออกมา ผีผู้นี้ตายมาเกือบครึ่งปีแล้ว

กระดูกจึงค่อนข้างสะอาด ถ้ายังเป็นซากศพคงรู้สึกขนลุกขนพองมากกว่านี้ เซี่ยเฉียวนำกระดูกขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

“มี มีผี!” ที่ไม่ไกล จู่ๆ ก็มีเสียงคนตะโกนขึ้น ก่อนจะล้มลุกคลุกคลานวิ่งหนีออกไป

เซี่ยเฉียวหันไปมองตามเสียง “น่าแปลก มีคนมองเห็นเจ้าได้ด้วยหรือ”

เปลือกตาของผีกระตุก

ไม่ เขาคิดว่า...

ผีตนที่ทำให้คนหวาดกลัวไม่ใช่เขา แต่เป็นท่านต่างหาก

ชายผู้นั้นเพียงต้องการหาที่ทำธุระส่วนตัว ยามนี้เขากลัวเสียจนลืมกางเกงเอาไว้ รีบวิ่งหนีกลับไปหาพรรคพวกทันใด

“มี มีผี! ที่นั่น ห่างออกไปประมาณสิบจั้ง มีผีผู้หญิง!” ชายผู้นั้นหวาดกลัวจับใจ

เสียงเอะอะดังลั่นไปทั่ว ทำให้หลายๆ คนที่กำลังพักผ่อนอยู่ออกมาจากกระโจม

“เสียงดังอะไรกัน” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยถาม

“เรียนคุณชาย คืนนี้ฟ้ามืด เจ้าเด็กนี่แตกตื่นเกินเหตุ ข้าส่งคนไปตรวจดูแล้วขอรับ” ผู้ใต้บังคับบัญชาตอบในทันที

แต่หลังจากนั้นไม่นาน คนที่ถูกส่งออกไป ต่างพากันวิ่งกลับมาอย่างแตกตื่น

ยามนี้คงนอนหลับไม่ลงแล้ว จ้าวเสวียนจิ่งให้คนเหล่านั้นกลับเข้ากระโจมไป

“คุณ คุณชาย...ข้าน้อยเห็นผีผู้หญิงอยู่ไม่ไกล...มีลูกไฟผีลอยอยู่รอบๆ ผีผู้หญิงตนนั้นด้วยขอรับ เมื่อลองมองดีๆ ก็เห็นว่านางกำลังกินบางอย่างอยู่ กินจนเหลือแต่กระดูกสีขาวราวหิมะ…” หลายคนสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อนึกถึงฉากดังกล่าว พวกเขารู้สึกสยดสยองอย่างมาก

พวกเขาล้วนไม่ใช่คนขี้ขลาด เพียงแต่...

หากเป็นคนร้ายธรรมดาๆ คงสามารถเข้าจับกุมตัวได้ทันที

แต่นี่กลับไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไร!

อาจจะยังอธิบายได้ไม่ชัดเจนพอ แต่เขาคิดว่า สิ่งที่ผีผู้หญิงกำลังกินคือมนุษย์ ขณะที่ลอบมองดูอยู่นั้น ก็เห็นว่าสิ่งที่ถูกโยนลงพื้นคือหัวกะโหลก!

“พาข้าไปดูหน่อย” จ้าวเสวียนจิ่งลุกขึ้นทันที รู้สึกสนใจไม่น้อย

ทันทีที่เอ่ยจบ ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหมดพลันหน้าถอดสี “อย่าเลยคุณชาย! หากเกิดอะไรขึ้นกับท่าน ข้า...จะตอบอย่างไร”

จ้าวเสวียนจิ่งไม่ฟังและก้าวออกไปทันที

ผู้ติดตามรีบตามไป คบเพลิงทั้งหมดรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ล้อมรอบจ้าวเสวียนจิ่งถึงสามชั้น องครักษ์เหล่านี้จับกระชับดาบใหญ่ในมือ ท่าทางระมัดระวังอย่างยิ่ง

จ้าวเสวียนจิ่งมีท่าทีนิ่งสงบ ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวอะไร

ปีศาจ ภูตผี หรือสัตว์ประหลาด ล้วนเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติ ไม่ควรยั่วยุพวกมัน เพียงแต่หากวันนี้ไม่ไปดูให้แน่ชัด จิตใจองครักษ์เหล่านี้คงสับสนว้าวุ่นไม่เป็นสุข แทนที่จะเร่งออกเดินทางในยามกลางคืน หากได้พักสักประเดี๋ยวหนึ่งคงจะดีกว่า

ก้าวไปทีละก้าว เข้าใกล้ตำแหน่งของผีผู้หญิงมากขึ้นทุกขณะ

“มีคนมาเยอะเลยขอรับ” ผีพึมพำบอกเซี่ยเฉียว ร่างวิญญาณของเขายังนั่งยองๆ อยู่บนพื้น ดูเหมือนจะยืนจนเมื่อยแล้ว

เซี่ยเฉียวเพิ่งนำเอากระดูกทั้งหมดออกมา

แครก...

นางฉีกผ้าผืนหนึ่งออกมาห่อกระดูกทั้งหมดไว้ มีเสียงกระดูกกระทบกันเล็กน้อย

ทั้งหมดนี่เป็นกระดูกของเขาเอง ถึงจะมองดูสีหน้าอันซีดเซียวและอ่อนล้าของท่านอาจารย์ แต่เขาก็ยังคงรู้สึกเป็นสุขอยู่ดี

“เสร็จแล้ว เหนื่อยใช้ได้เลย หลุมใหญ่ๆ อย่างนี้ หากมีผู้ใดตกลงไปคงไม่ดีแน่ เจ้าว่าพวกเขาจะช่วยข้ากลบดินหรือไม่”

เซี่ยเฉียวดึงห่อผ้าไป กวาดตามองผลงานของตัวเอง เพียงมองดูเงียบๆ