ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา: บทที่ 21 ฮวงซุ้ย ตอนที่ 21

ตอนที่ 21 ฮวงซุ้ย

เพราะเซี่ยเฉียวขุดกระดูกของผีตนนี้ขึ้นมา โดยปกติแล้วผีจะไม่ร่อนเร่ในป่า แต่เขาตามนางมาจึงต้องเดินทางในป่ามาตลอดทาง

ขณะนี้ เขากลัวว่าคนอื่นจะมาแตะต้อง ‘ร่างกาย’ ของเขา ดวงตาที่จ้องมองไปจึงดุร้ายน่ากลัวอย่างมาก

น่าเสียดายที่เผยหว่านเย่ว์มองไม่เห็น

ไม่เช่นนั้นคงได้รับรู้ว่ามีผีตนนี้เฝ้ามองนางอยู่อย่างไม่ลดละ

หลังจากที่เผยหว่านเย่ว์เอ่ยถึง หลูซื่อก็มองที่หีบห่อนั้นด้วยเช่นกัน

หีบห่อนั้นค่อนข้างใหญ่ และดูเหมือนมีอะไรแข็งๆ อยู่ข้างใน

แต่มีคนกำลังมองดูอยู่มากมาย นางจึงไม่อาจไปเปิดห่อออกดูได้ ทำได้เพียงกระซิบพูดคุย “มีแต่ของแปลกๆ ทั้งนั้น คงเพราะนางโตมาในชนบท จึงมีท่าทางแปลกๆ และใช้แต่ของแปลกๆ” เป็นครั้งแรกของนางที่ได้เห็นคนมอบหนอนแห้งเป็นของขวัญเช่นนี้

หนอนตากแห้งพวกนั้นคงเป็นของไก่ตัวใหญ่ของนางแน่ๆ

เผยหว่านเย่ว์ถอนหายใจ เมื่อเข้าไปในห้องกับหลูซื่อแล้ว นางมีท่าทางอึดอัดเล็กน้อยแล้วถามว่า “ท่านแม่ ท่านลุงเซี่ยคงจะส่งของดีๆ ให้นางเสมอเลยใช่ไหม”

“ให้ของ?” หลูซื่อตกใจ “ไม่เลย พ่อของนางไม่เคยสนใจนางเลย ตอนที่แม่แต่งงานเข้ามาในตระกูล ก็เคยถามเขาว่าอยากจะส่งอะไรให้เซี่ยเฉียวหรือไม่ เขากลับบอกว่าไม่ต้อง แม่คิดว่า นางอาจจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน ลุงเซี่ยของเจ้าคงกังวลว่าหากมีความผูกพันลึกซึ้งต่อกัน คงไม่สบายใจเมื่อคนผมขาวต้องมาเผาคนผมดำ”

พูดจบแล้วหลูซื่อก็ถอนหายใจ "แม่ไม่รู้ว่านางใช้ชีวิตมาอย่างไร แต่ดูจากร่างกายของนางแล้ว นางคงทำอะไรแม่กับลูกไม่ได้หรอก" ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่นางไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนด้วยซ้ำ แม้แต่ร่างกายยังไม่แข็งแรงเลย

บ้านที่มีลูกสาวเช่นนี้อยู่ด้วย เมื่อกลับถึงเมืองหลวงแล้วจะเป็นอย่างไรกัน

“ขอให้นางพอมีมารยาทและมีเหตุมีผลอยู่บ้าง เพื่อไม่ให้ชื่อเสียงลูกสาวตระกูลเซี่ยเสื่อมเสีย ในอนาคตเจ้าก็คงจะพอพึ่งพาตระกูลเซี่ยได้แต่งงานดีๆ” หลูซื่อกล่าวต่ออีก

เผยหว่านเย่ว์ก็เคยคิดเช่นนั้น

แต่ไม่รู้ว่าทำไม หลังจากที่ได้เห็นเซี่ยเฉียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้เห็นใบหน้างดงามของนางแล้ว ก็เกิดไม่แน่ใจขึ้นมา

“ท่านแม่ คุณชายที่เข้ามาเมื่อครู่ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ดูมีฐานะมาก” เผยหว่านเย่ว์พูดขึ้น

“คงจะเป็นพวกพ่อค้าน่ะ มีพ่อค้ามากมายในเมืองสือฝั่ง” หลูซื่อครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วรีบเอ่ยเตือน “ลูกสาวของแม่ จำไว้ว่าผู้ชายจะดูดีแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์! จริงอยู่ที่พ่อค้าดูร่ำรวยและมีเกียรติ แต่เขาขาดอำนาจ ในสายตาของแม่ พวกนั้นก็เป็นเพียงลูกแกะตัวอ้วนขี้เมาเท่านั้น! ลุงเซี่ยของเจ้าก็เคยร่ำรวยมาก่อน แต่พอเป็นขุนนางก็ยากจนลง แต่เพื่อให้พ้นมลทินให้คนรุ่นหลังลืมตาอ้าปากได้ย่อมดีกว่า แม่ไม่คิดจะพาเจ้ามาเมืองหลวงเพื่อแต่งกับตระกูลพ่อค้าหรอกนะ”

ลูกสาวของนางเพียบพร้อมทุกด้าน หากไม่ได้แต่งกับองค์ชายหรือขุนนาง อย่างน้อยก็ต้องได้แต่งกับขุนนางตำแหน่งเล็กๆ สักคน

“ท่านแม่!” เผยหว่านเย่ว์เขินอายเล็กน้อย

เมื่อนึกถึงคุณชายเมื่อครู่นี้ ก็รู้สึกใจเต้นเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงการดูถูกเหยียดหยามที่ได้รับมาตลอดหลายปีก่อนหน้านี้ ความรู้สึกใจเต้นนั้นก็หายไป

เผยหว่านเย่ว์จึงรู้สึกสนใจหีบห่อนั้นมากกว่าคุณชายรูปหล่อเมื่อครู่

หลังจากนั้นไม่นาน หีบห่อก็ถูกส่งไปเก็บที่ห้องของเซี่ยเฉียว

เซี่ยเฉียวให้หญิงชราและหลานออกไป

ผียืนอยู่ต่อหน้าเซี่ยเฉียวอย่างสงบเรียบร้อย ท่าทางเคร่งเครียด

“เจ้าต้องการฮวงซุ้ยแบบใดหรือ ชีวิตหลังความตายจะเกี่ยวกับชีวิตที่ผ่านมาของเจ้า ก่อนที่เจ้าจะตาย เจ้าเคยเป็นบ่าวรับใช้มาก่อน ดังนั้นหลุมฝังศพจะดีมากไปไม่ได้ ถ้าดวงแรงเกินไปลูกหลานของเจ้าจะเดือดร้อน” เซี่ยเฉียวเปิดแผนที่ที่บริเวณใกล้ๆ พิจารณาอย่างใส่ใจ

“ข้า ข้าแค่สงสัยว่าลูกหลานของข้าจะสามารถมีชีวิตที่ดีได้หรือไม่...”