ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา: บทที่ 21 ฮวงซุ้ย ตอนที่ 21
ตอนที่ 21 ฮวงซุ้ย
เพราะเซี่ยเฉียวขุดกระดูกของผีตนนี้ขึ้นมา โดยปกติแล้วผีจะไม่ร่อนเร่ในป่า แต่เขาตามนางมาจึงต้องเดินทางในป่ามาตลอดทาง
ขณะนี้ เขากลัวว่าคนอื่นจะมาแตะต้อง ‘ร่างกาย’ ของเขา ดวงตาที่จ้องมองไปจึงดุร้ายน่ากลัวอย่างมาก
น่าเสียดายที่เผยหว่านเย่ว์มองไม่เห็น
ไม่เช่นนั้นคงได้รับรู้ว่ามีผีตนนี้เฝ้ามองนางอยู่อย่างไม่ลดละ
หลังจากที่เผยหว่านเย่ว์เอ่ยถึง หลูซื่อก็มองที่หีบห่อนั้นด้วยเช่นกัน
หีบห่อนั้นค่อนข้างใหญ่ และดูเหมือนมีอะไรแข็งๆ อยู่ข้างใน
แต่มีคนกำลังมองดูอยู่มากมาย นางจึงไม่อาจไปเปิดห่อออกดูได้ ทำได้เพียงกระซิบพูดคุย “มีแต่ของแปลกๆ ทั้งนั้น คงเพราะนางโตมาในชนบท จึงมีท่าทางแปลกๆ และใช้แต่ของแปลกๆ” เป็นครั้งแรกของนางที่ได้เห็นคนมอบหนอนแห้งเป็นของขวัญเช่นนี้
หนอนตากแห้งพวกนั้นคงเป็นของไก่ตัวใหญ่ของนางแน่ๆ
เผยหว่านเย่ว์ถอนหายใจ เมื่อเข้าไปในห้องกับหลูซื่อแล้ว นางมีท่าทางอึดอัดเล็กน้อยแล้วถามว่า “ท่านแม่ ท่านลุงเซี่ยคงจะส่งของดีๆ ให้นางเสมอเลยใช่ไหม”
“ให้ของ?” หลูซื่อตกใจ “ไม่เลย พ่อของนางไม่เคยสนใจนางเลย ตอนที่แม่แต่งงานเข้ามาในตระกูล ก็เคยถามเขาว่าอยากจะส่งอะไรให้เซี่ยเฉียวหรือไม่ เขากลับบอกว่าไม่ต้อง แม่คิดว่า นางอาจจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน ลุงเซี่ยของเจ้าคงกังวลว่าหากมีความผูกพันลึกซึ้งต่อกัน คงไม่สบายใจเมื่อคนผมขาวต้องมาเผาคนผมดำ”
พูดจบแล้วหลูซื่อก็ถอนหายใจ "แม่ไม่รู้ว่านางใช้ชีวิตมาอย่างไร แต่ดูจากร่างกายของนางแล้ว นางคงทำอะไรแม่กับลูกไม่ได้หรอก" ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่นางไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนด้วยซ้ำ แม้แต่ร่างกายยังไม่แข็งแรงเลย
บ้านที่มีลูกสาวเช่นนี้อยู่ด้วย เมื่อกลับถึงเมืองหลวงแล้วจะเป็นอย่างไรกัน
“ขอให้นางพอมีมารยาทและมีเหตุมีผลอยู่บ้าง เพื่อไม่ให้ชื่อเสียงลูกสาวตระกูลเซี่ยเสื่อมเสีย ในอนาคตเจ้าก็คงจะพอพึ่งพาตระกูลเซี่ยได้แต่งงานดีๆ” หลูซื่อกล่าวต่ออีก
เผยหว่านเย่ว์ก็เคยคิดเช่นนั้น
แต่ไม่รู้ว่าทำไม หลังจากที่ได้เห็นเซี่ยเฉียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้เห็นใบหน้างดงามของนางแล้ว ก็เกิดไม่แน่ใจขึ้นมา
“ท่านแม่ คุณชายที่เข้ามาเมื่อครู่ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ดูมีฐานะมาก” เผยหว่านเย่ว์พูดขึ้น
“คงจะเป็นพวกพ่อค้าน่ะ มีพ่อค้ามากมายในเมืองสือฝั่ง” หลูซื่อครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วรีบเอ่ยเตือน “ลูกสาวของแม่ จำไว้ว่าผู้ชายจะดูดีแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์! จริงอยู่ที่พ่อค้าดูร่ำรวยและมีเกียรติ แต่เขาขาดอำนาจ ในสายตาของแม่ พวกนั้นก็เป็นเพียงลูกแกะตัวอ้วนขี้เมาเท่านั้น! ลุงเซี่ยของเจ้าก็เคยร่ำรวยมาก่อน แต่พอเป็นขุนนางก็ยากจนลง แต่เพื่อให้พ้นมลทินให้คนรุ่นหลังลืมตาอ้าปากได้ย่อมดีกว่า แม่ไม่คิดจะพาเจ้ามาเมืองหลวงเพื่อแต่งกับตระกูลพ่อค้าหรอกนะ”
ลูกสาวของนางเพียบพร้อมทุกด้าน หากไม่ได้แต่งกับองค์ชายหรือขุนนาง อย่างน้อยก็ต้องได้แต่งกับขุนนางตำแหน่งเล็กๆ สักคน
“ท่านแม่!” เผยหว่านเย่ว์เขินอายเล็กน้อย
เมื่อนึกถึงคุณชายเมื่อครู่นี้ ก็รู้สึกใจเต้นเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงการดูถูกเหยียดหยามที่ได้รับมาตลอดหลายปีก่อนหน้านี้ ความรู้สึกใจเต้นนั้นก็หายไป
เผยหว่านเย่ว์จึงรู้สึกสนใจหีบห่อนั้นมากกว่าคุณชายรูปหล่อเมื่อครู่
หลังจากนั้นไม่นาน หีบห่อก็ถูกส่งไปเก็บที่ห้องของเซี่ยเฉียว
เซี่ยเฉียวให้หญิงชราและหลานออกไป
ผียืนอยู่ต่อหน้าเซี่ยเฉียวอย่างสงบเรียบร้อย ท่าทางเคร่งเครียด
“เจ้าต้องการฮวงซุ้ยแบบใดหรือ ชีวิตหลังความตายจะเกี่ยวกับชีวิตที่ผ่านมาของเจ้า ก่อนที่เจ้าจะตาย เจ้าเคยเป็นบ่าวรับใช้มาก่อน ดังนั้นหลุมฝังศพจะดีมากไปไม่ได้ ถ้าดวงแรงเกินไปลูกหลานของเจ้าจะเดือดร้อน” เซี่ยเฉียวเปิดแผนที่ที่บริเวณใกล้ๆ พิจารณาอย่างใส่ใจ
“ข้า ข้าแค่สงสัยว่าลูกหลานของข้าจะสามารถมีชีวิตที่ดีได้หรือไม่...”